Kaleme Dökülenler

1 “
Ne güzel Komutan! Yanında Ak Sultan. İşte Ulubatlı Hasan! Selâm; Ey Asâkir-i İslâm…
— Mehmet Seydiyaroğlu
2 “
Ey Can! Evet Ramazan, İkrâm et o zaman. Değil mi Haktan? Cümle can taşıyan
— Mehmet Seydiyaroğlu
3 “
Derler ya; Şehitler Ölmez! Aşkı olmayan bunu bilmez. Kör basiret! Evet görmez. Vatan bu evlât; şakaya gelmez!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
4 “
Oruç; ilâhi emir, Kur’an’da “Sıyâm” denir, Ödülü sır, ebedde verir; Mübârek olsun Leyle-i Kâdir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
5 “
Görme kulda kusuru, Beşerdir bu yâhu! Selâm sana sevgi dolu, Ey şefkât yolcusu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
6 “
Tek isteği vardı: Rahatlık; erdi! Sahi Bayım, Bu mutsuzluk, neyin derdi?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
7 “
Doğu, Batı, Güney, Kuzey, Egeli; Bu Vatan hepimizindir ebedî !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
8 “
Sen! Ey bin yıllık Şanlı Çınar, Budandıkça kök salar. Bekliyor surda bak; Ulubatlı Hasan’lar!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
9 “
Sımsıcak bir Temmuz, Gecesi buz! Ey “Hafîz” olan Rabbimiz; Bu son yurdumuz.
— Mehmet Seydiyaroğlu
10 “
Oğul; Güzellik tende değil, Can’da! Mecnun bu evlât; Kusur mu görür Leyla’da?
— Mehmet Seydiyaroğlu
11 “
Sen yaradılanı sevsen, Kimseyi incitmesen! Sevmese yaratmazdı; Ah bu sırrı bir bilsen…
— Mehmet Seydiyaroğlu
12 “
Elbet Hak yerini bulur, Sanma yaptığın yanına kalır! Derler ya; Zulüm ile âbâd olanın, Sonu berbâd olur!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
13 “
Ey Can! “Gül” dedin ya; İncitme sakın hâ! Gönül bu ya; Kırılır dokunduğunda.
— Mehmet Seydiyaroğlu
14 “
Vatanım,barınağım Biricik sığınağım. Dalgalan üzerinde sen Ey Şanlı Bayrağım..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
15 “
Gam çekme ey Can! Dost mu olur vefasızdan? Katran bu; kaynat! Şeker olmaz ondan.
— Mehmet Seydiyaroğlu
16 “
İşte yeşil kubbe, Yakışmış Hüzün Gülü’ne, Bak Ömr-ü Şerifine; Yarısı hüzün, yarısı çile.
— Mehmet Seydiyaroğlu
17 “
Çehrende tebessüm, Ne kadar şefkatlisin! Bu ne merhamet; Sahi Sen kimsin?
— Mehmet Seydiyaroğlu
18 “
Merhamet, Yaradılana şefkât! Bu ne kibir, nedir bu hırs? Kovuldu bu yüzden iblis!
— Mehmet Seydiyaroğlu
19 “
Ölü gayret, Al sana irâde! Hazır bahane; Heyhât kadere!
— Mehmet Seydiyaroğlu
20 “
Dünya bu; devran! Bunca yıl geçti bir an. Dün gitti Ey Can, Bugün ! Haydi davran.
— Mehmet Seydiyaroğlu
21 “
Ey Can! Bırak gülsünler. “Kim bu gafil” desinler. Sen “Aşk” de… Mansur gibi ipe çeksinler!
— Mehmet Seydiyaroğlu
22 “
Oğul! Üzülsen de üzme, Hor görüp küçümseme, Bak Hünkâr Pîrime; Evlat! İncinsen de incitme…
— Mehmet Seydiyaroğlu
23 “
Nedir bu çehren? Küsmek için bahane arıyorsun. Etme gönlüme yük; Beynimi kemiriyorsun.
— Mehmet Seydiyaroğlu
24 “
'Huzur' dedin de Evlât ; Hak'la meşgul olursa kalp Bırakır mı onu Şefkatli Rab…
— Mehmet Seydiyaroğlu
25 “
“Çoban!” Öyle mi..! Peygamber mesleği… Beğenmedi iblis, Evet; Atan Âdem’i..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
26 “
Sen taş atan adam! Ne der acep sana atan? Gel etme,eyleme Senin de değil mi bu vatan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
27 “
Evlât! Dünya bu; çile, dert. Yaratılana merhamet et. Misafiriz evet; Gideceğiz elbet!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
28 “
Ey Oğul! Baktınmı sanırsın Musâ, Birde ne görürsün? Firavun’dur hâşâ!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
29 “
Aşıktır Veysel, candır nefesi Neşet dedin de; bozkırın tezenesi, Mektebi sevgi, evet Aşk'tandır icazeti; Sen ey Seydiyarlı, hayyât terzi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
30 “
Ey Aşkın Güzelciği Züleyha! “Yusuf’tan güzeli var” dedin ya; Sahi kimdi O?.. Söyle O’nun aşkına!
— Mehmet Seydiyaroğlu
31 “
Ey Oğul! Sen genişlikte âgâh ol. Darlık bu evlât; Yönelir zaten Hakk’a kul…
— Mehmet Seydiyaroğlu
32 “
Can Ahmet! En güzel huyu şefkât. Bürünürsen ahlâkına; Evet, ne güzel bir sünnet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
33 “
Kur’an’da Sûre-i Nisâ. “Kadın Hak nuru.” dedi Mevlânâ. Sığınaktır, elbette anlayana… Metâ değildir asla!
— Mehmet Seydiyaroğlu
34 “
Ey Can! Irkın, rengin ne olursa olsun, Sen Peygamber Âdem’in çocuğusun.
— Mehmet Seydiyaroğlu
35 “
Duan kabul ola, Gönlün nur ile dola, Bugün Kandil ya; Haydi mübârek ola!
— Mehmet Seydiyaroğlu
36 “
Derler ya; “Nuh” der de “Peygamber” demez. Bin kere gülüver, Bir tebessüm etmez.
— Mehmet Seydiyaroğlu
37 “
Gül dedi ki bülbüle; “Bak şu gülen gençlere!” Bülbül dedi şol güle; “Ne mutlu gülen çehreye.”
— Mehmet Seydiyaroğlu
38 “
23 Nisan; Tüm çocuklara selâm ! İncitmeyin inci tanelerini, Kırılmasınlar aman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
39 “
Hak’tır rızkı veren, Çalışmaktır kula düşen, Değilmiyiz Ben-î Âdem? Kimi işçi; kimi işveren…
— Mehmet Seydiyaroğlu
40 “
Eğer gönlümde isen, Fizan’a bile gitsen, Ben, ben değil; Sen Sen değişmez isen…
— Mehmet Seydiyaroğlu
41 “
Evlât; Hırslıya gönül ırmağından tevâzu suyu serp ki; O zavallı, hem kendini hem seni yakmasın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
42 “
Seydiyârim sana geldi, Gönül dergâhına girdi, “Marifet bir güldür” dedi, Şeyhim Ali Semerkandî.
— Mehmet Seydiyaroğlu
43 “
Taş gibi olursa kalp, Kâr etmez ona nasihat. Ey Hannân olan Rab; Kul ki sen’in en güzel eserin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
44 “
Mehmetçik’tir Muhammed’in mânâsı, Korkutur düşmanı “Allah Allah” sedâsı, Kurban oldu bunca ana kuzusu, Vatan aşkı imândandır! değil mi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
45 “
Ey Can ; Derman olur dert, Aşk ağlatır elbet. Hele bir sabret..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
46 “
Çile Peygamberi Ashâb-ı Güzin, Yolumuz çile, hüzündür bizim. Hacı Bektaş, Âşık Yunus hepimizin, Evet; Yolumuz sevgi, Şefkattir bizim.
— Mehmet Seydiyaroğlu
47 “
Yanlışta ısrar niye? Ne bu hırs, kinin kime? Dön Hakk’a gel etme! Sahi inadın kime..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
48 “
Yakışır mı hiç ikiyüzlülük, Hakk’ın güzel kuluna? Bak ne diyor Aşk Eri Mevlâna: 'Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.' Ne olur Allah aşkına…
— Mehmet Seydiyaroğlu
49 “
At iftirayı, İzi kalsın öyle mi? Bilmem ki ne der; Allah ve Peygamberi!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
50 “
Ezelde bir, ebede gideriz! Oğuz, Selahaddîn, Can Hüseyin’leriz!.. Vatanı bir, bayrağı tek; Evet! Biz asil bir milletiz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
51 “
Vatanım! Biricik barınağım. Ne hâle düştü, Vatanını kaybedenler; Aman Allah’ım!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
52 “
Medet yâ; Barak Baba, Sarı Saltuk, Pîr Ahmed Yesevî. “İncinsende incitme” buyuran; Hünkârım Hacı Bektâş-ı Velî.
— Mehmet Seydiyaroğlu
53 “
“İnne Meâl Usri Yusrâ” Buyurdu Hakk..! Akrep daraldımı ne yapar evlat..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
54 “
-Bırak şunu yaramaz bi insan! Gördün mü? -Duydum be adam! İftira,gıybet haram. -Anlamadım? Bekle, anlatır sana Hak o zaman!
— Mehmet Seydiyaroğlu
55 “
Ey Dost ! Düşmanımın dil kırbacı değil, Dostumun gül kırbacı; Gönlümde derin izler bırakır…
— Mehmet Seydiyaroğlu
56 “
Dört başı mamur, Hele bi dur..! Dünya bu Beyim; Cennet yurdumudur..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
57 “
Oruç, Evet Siyam. Bugün bayram..! Şükür Ey Rahmân, Ya Zel-Celâl-i Vel-İkrâm…
— Mehmet Seydiyaroğlu
58 “
Babamız bir; Peygamber Âdem. Heyhât! Türk, Kürt, Arap, Acem…
— Mehmet Seydiyaroğlu
59 “
Bugün Cuma! Hastalara şifâ, borçlulara edâ, Gönüller sevgiyle dola! Haydi mübârek ola…
— Mehmet Seydiyaroğlu
60 “
Duymadın mı sen Yunus’u, Hem Tapduk Emre’mi? Gül Köprücüm Nur Mahsenlim, Ali Semerkandî’mi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
61 “
Ey Sevgili! Yaptın yapacağını yine. Sahi ne idi o öyle?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
62 “
Kişi özünü bile, Benlikten birliğe, İncinir; deme ‘bile’! Can bağındaki Gül’e…
— Mehmet Seydiyaroğlu
63 “
Görme kulda kusuru, Beşerdir bu yâhû! Selâm sana sevgi dolu, Ey şefkât yolcusu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
64 “
Bugün Cuma! Gönlünde güller açıla, Yolun Hakka vara, Haydi mübârek ola!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
65 “
Memleket, evet ! İnsan canı gibi sevmeli. Devlet mi? canından da çok sevmeli. Düşün hele; Ebû Cehil’de Mekkeli..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
66 “
Makamın değil, Ahlâkın! Suretin değil, Sîretin güzel olsun. Öyle güzel, öyle güzel kul ol ki, Dost sana sorsun; “Söyle ne istiyorsun?..”
— Mehmet Seydiyaroğlu
67 “
İsmail’sen, Azrail’den korkun niye? Selâm olsun; Hak yolunda kurban olan bunca Şehit ve Gazilere!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
68 “
-O kim ki dedi, Hem O ne bilir? O mu dedim; Hiç… “Aşk” der, “Ben” demez! Hem başka şeyde bilmez…
— Mehmet Seydiyaroğlu
69 “
Kargalar gülüyormuş! Yedikleri leştir Seydiyârim. Hileli Post’tan değil; İcâzetin Aşk’tandır Seydiyârim!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
70 “
Mevlâna’yım Hâmuşum Şems’ime! Gül kırbaç olur! Atılır mı hiç; ‘Aşk’ diyen Gönül Erine?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
71 “
Kutlu şehir Konya’da, Belh’li Celâleddîn Hoca… Görmeseydi Şems’imi; Olur muydu Mevlâna..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
72 “
Ey Evlât! Eğer nefsinin esiri değilsen; Sana edep öğretenlerden değil, Edepsiz sefillerden kaç!
— Mehmet Seydiyaroğlu
73 “
Allah’ımızın Settar ve Gaffar olduğunu bilipte, Başkasının kusuruyla uğraşan, Kendi ayıp ve kusurunu görmeyenden daha şefkatsiz ve basiretsiz kim olabilir?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
74 “
Tebliğ; Evet, Hakk’ın emri. Bırak düzeltmeyi! İncittin, düzelmişleri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
75 “
Çok bilmiş ya güyâ! Ne demeli acep buna? Hak adına yol kesen, Bak şu zavallıya…
— Mehmet Seydiyaroğlu
76 “
Bunca nasihat yola getirmedi seni. Bir musibete bel bağladın öyle mi?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
77 “
Sen, Ey Taassup! Ne bu körlük, Nedir bu ‘ben’ ? Bak; iblis çatladı gülmekten…
— Mehmet Seydiyaroğlu
78 “
Cahili, cesareti; Âlimi, kibri perişan eder!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
79 “
Gül secdede, Sırtındadır Gülcük. Uzatır secdeyi, Şefkât Peygamberi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
80 “
Ey Can..! Kusurcudur iblis. Biz Âdem’in çocuklarıyız! Elestüde, ebedde biriz. Evet şefkatlidir bizim Rabbimiz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
81 “
DEĞİL Mİ?
— Mehmet Seydiyaroğlu
82 “
DOSTU BİLENLERDEN SAYDILAR BENİ
— Mehmet Seydiyaroğlu
83 “
GELİN DOSTLAR ÇAY İÇELİM
— Mehmet Seydiyaroğlu
84 “
ALLAH-ALLAH DESEM
— Mehmet Seydiyaroğlu
85 “
Çile! Bir ömür boyu. Şefkât en güzel huyu. Sevgili! Sen, ey hüzün Gülü…”
— Mehmet Seydiyaroğlu
86 “
Ey Dost; Aldırma yan çizene, Vefasızdan güle ne? Gül aşktır bilene. Gülsün, gül işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
87 “
Kaskatı kalp, Al sana bilge! Hani merhamet? Bin parça çehre…”
— Mehmet Seydiyaroğlu
88 “
Yalan dünyayı dolandı, Ey Şefkât yolcusu! İncitiyor Müseyleme; Bu ne gaflet uykusu!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
89 “
Etme Ey Can; Önyargı, sûizan, Değil ki Haktan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
90 “
Evet; 'Vatanı bir; Bayrağı tek! Birlikten kuvvet doğar elbet. Zafer yakındır evlat, ha gayret..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
91 “
“Oğul; Kadın bu! Cennet kokulu O ! İncitme evlât; İncitir seni Hak!..”
— Mehmet Seydiyaroğlu
92 “
Marifet gül olabilmek, Gülü gülde görmek. Aşk mı dedin ey Can? Gülü dikeniyle sevmek…
— Mehmet Seydiyaroğlu
93 “
“Çok bilmiş ya güyâ, Ah seni İblis! Marangoz Zekeriya, Evet! Terzi İdris…”
— Mehmet Seydiyaroğlu
94 “
Ey Can! Nedir bu “Sen-Ben” davası? Değil mi Peygamber Âdem, Hepimizin Babası?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
95 “
Vefâsızdan Gül’e ne; Bırak gitsin üzülme ! Bülbül Gül’e, kuzgun leşe…
— Mehmet Seydiyaroğlu
96 “
Bahtın açık ola, Çehrende güller açıla, Bugün Cumâ ! Haydi mübârek ola…
— Mehmet Seydiyaroğlu
97 “
Cennet kokulu Annem, Evet, goncası ben. Sakın ha evlât; “ Öf ” bile deme sen!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
98 “
Ben Elif dedim, Sen sırıtıp güldün! İblis ne idi dün? Gördün işte bugün!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
99 “
Benlik yılanı, Bir kaldırdımı başı; Tanır mı Evlât, gardaş gardaşı!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
100 “
Oğul; ne demişti Peygamber Tâif halkına hatırla! Hadi evlât, sen münkirlere aldırma…
— Mehmet Seydiyaroğlu
101 “
Semir! Kul hakkı kemir. 'Emeğe saygı' dedin de, Sahi Beyim; bu nedir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
102 “
Dünya bu: çile ! Misafirsin üzülme. Bir tebessüm etsen de; Güller açsa çehrende.
— Mehmet Seydiyaroğlu
103 “
Hırka ile taç ! Beyim pahası kaç ? 'Aşk' dedi Mansur; İşte gâye ve amaç.
— Mehmet Seydiyaroğlu
104 “
‘Aşk’ dedi Âşık ! Bir tebessüm etti, Kaldırdı başını; ‘Yokluk’ dedi ve gitti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
105 “
Gönül bu evlat, İncinir deme 'bile' Saldırsın Ebrehe; Dostun evi Kâbe'ye…
— Mehmet Seydiyaroğlu
106 “
Dünya bu hüzün! Sınanmayan var mı iki gözüm? Sen üzülme; ebed bizim!
— Mehmet Seydiyaroğlu
107 “
Nedir bu taassup, 'Sen – Ben' niye? Ne bu kin? Sahi kime? Sen! Ey kör basiret; Taş çıkarttın iblise!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
108 “
Dünya bu! Çile. Kim demiş; 'Rahatlık burda' diye? Yaşıyoruz Beyim Bazen hüzün, bazen neşe…
— Mehmet Seydiyaroğlu
109 “
Kudüs'te Selâhaddîn, Malazgirt'te Alparslan! Budur işte Atan. Yürü Ey Genç Adam!
— Mehmet Seydiyaroğlu
110 “
Hızır Ata yoldaşın, Dertlerin şifa bula! Bugün Cuma'ya; Haydi mübârek ola.
— Mehmet Seydiyaroğlu
111 “
Derler ya; 'Bir eli yağda, bi eli balda.' Bilmem ki Beyim, Nedir bu tafra..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
112 “
Bozuksa maya; Neylesin süt? Kemik at evlât, Hırlamasın it!
— Mehmet Seydiyaroğlu
113 “
'Ben' dedi 'Ben' Evet kibrinden. Acep ne ister iblis; Peygamber Adem'den..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
114 “
Hey gidi kemâlât, Acep nerde liyâkât? Bilgin dedin de; Buyrun sihirli kağıt..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
115 “
Ey Can! 'Gül' dedin de, 'Gül' çile. Neler etmediler ki, Hüzün Gülüne.
— Mehmet Seydiyaroğlu
116 “
Peygamber Âdem'in çocuğu! Cennet goncası, gülü. Dün olduğu gibi, Bugün Anneler Günü.
— Mehmet Seydiyaroğlu
117 “
Gül dedi ki güle; Kusur mu diken güle? Dedi gül güle; Gülden köre ne?
— Mehmet Seydiyaroğlu
118 “
Evlat; Hangi peygamber çekmedi çile ? Büyük dağların başı dumanlı olur neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
119 “
Yol ki; çile! Döşenmiş diken ile. Diyeceksen “niçin”-“niye?” Etme! Kal kaldığın yerde.
— Mehmet Seydiyaroğlu
120 “
Bin parça surat! Nedir bu çehre? Hey gidi şefkât. Merhamet nerde?
— Mehmet Seydiyaroğlu
121 “
Ey Can! Aşk dedin de; Sahi kim dedi Ette kemikte?
— Mehmet Seydiyaroğlu
122 “
Nedir bu madde ? Zonk – zonk beyin ! Hey gidi Mânâ; Gittin ne deyim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
123 “
Dervişlik dedin de; Yâ hû güldürme… Neler çekti Hüzün Gülü Sahi Taif'te !
— Mehmet Seydiyaroğlu
124 “
Dervişlik; Kim demiş hırka ile ? Bin taş inse tepene, Gül atmaktır münkire !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
125 “
Mazlumlar ah çeker, Sen gittin gideli. Gökte Tekbir sesleri; Gidenler geliyor geri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
126 “
Kızıl Elma; İleri ! Oğuz Ata'dan beri. Bu Asil Milleti; Yıkacaksın öyle mi ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
127 “
Arkandan konuşup, yüzüne gülene, Sinsi, ketum birine; Evlât! Asla güvenme…
— Mehmet Seydiyaroğlu
128 “
Evet güven ! Beyim güvenmek gerek. Sen ey vefâsız ; Söyle sana ne gerek..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
129 “
İşte Kurban ! Yakınlıktır Takvaân. Bugün Bayram ! Mübârek olsun Ey Can.
— Mehmet Seydiyaroğlu
130 “
Yol Ehlibeyt'in yolu, Gül Seydiyar'ın gülü, Ankara'da Hacı Bayram; Pîrim Hacı Bektâş-ı Velî…
— Mehmet Seydiyaroğlu
131 “
Sen! Ey Ebrehe! Ne oldu yine? Bekle!.. Diz çöktüremezsin, bu Asil Millete…
— Mehmet Seydiyaroğlu
132 “
Ey Can! Yoldaşlık edeceksen Gül ile; Bak zenci güzeli ; Bilâl-i Habeş'e !
— Mehmet Seydiyaroğlu
133 “
Can bu yâ hû; Gel incitme onu, Her Can taşıyan; Değil mi Hakkın kulu..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
134 “
Evlât; İblis beğenmedi, Peygamber Âdem'i, Tevâzu Âdem'in; Kibir, İblisin eseri!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
135 “
Kimseye eyvallah etmezsin! Doğru. Sahi düşündün mü hiç, bu kimin huyu..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
136 “
Tebliğ ! Anlattı güya, Ah seni benlik; Nedir bu riya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
137 “
Bir Temmuz ayı, Ay ki, tam yarı ! Yıkamadılar bin yıllık Şanlı Çınarı !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
138 “
Biricik inci tanesi, Cennet çiçeği bebeğim. Kurusun seni kıran eller; Ah! Ben ne diyeyim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
139 “
Ya Hannân ! Ey kuluna acıyan, Bırakma bizi bir an; Bugün Bayram ! Kutlu olsun Ey Can.
— Mehmet Seydiyaroğlu
140 “
Aman ha Evlât, 'Bişey olmaz' deme ! Düşün hele; Bin dert, bir ihmâlin içinde.
— Mehmet Seydiyaroğlu
141 “
Gül bu, kırma ! Bir gülüşü var ki sorma. Öyle ya, ne bilsin kıymetini karga !
— Mehmet Seydiyaroğlu
142 “
Çilem dedi çilem ! Ey Dost; Selamdır bana senden gelen…
— Mehmet Seydiyaroğlu
143 “
'Bin yıl yaşasın' dersen yılana; Dön zulmü kendinde ara !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
144 “
Bir insanı kırdığında rahat uyuyorsan eğer; vicdanını hesaba çekmelisin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
145 “
Nemmâm; Evet laf taşıyan ! Aman hâ Ey Can, Getiren götürür inan !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
146 “
'Kul Hakkı' dedin de; Semirdin işte ! Acep ne diyeceksin o gün geldiğinde ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
147 “
Derler ya; 'İyi niyet taşıyla, Döşeli cehennem yolu.' Bayım amel niyete göre buyruldu!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
148 “
Bir kez dokundu diye ! Nedir bu feryat? Bir kere de şükret; Ne olur be evlat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
149 “
Ey Can ! Aldırma yan çizene, Kargadan güle ne ? Bülbül güle; Evet, Karga leşe!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
150 “
'Gül' dedin de, Gönlün hep leşte ! Ey vefâsız; Yan çizdin işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
151 “
Anadolu’nun sesi, ‘Gönül Dağı’ bestesi, Neşet dedin de Beyim; Evet Bozkırın Tezenesi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
152 “
Hicret; Çile – dert ! Selâm sana; Hüzün Gülü Can Ahmet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
153 “
Seydiyaroğlu'yum; Yâ Hû Edep ! Erenler Şâhı Ali'dir elbet, Cem olmuş yârenler; ne güzel Ümmet, Adı güzel, kendi güzel Muhammed…
— Mehmet Seydiyaroğlu
154 “
Aşk bu; Çile ! Bin münkir taşı inecek tepene. 'Aşk dedi de Mansur; Çekildi ipe !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
155 “
Ah Mekke ! İlk şehitse Sümeyye Selam olsun tüm Ashab-ı Güzîne…
— Mehmet Seydiyaroğlu
156 “
Çobandı O ! Peygamber Mûsa. Firavun bu ya; Beğenmedi asla !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
157 “
'Çilem' dedi Âşık ! Bir iç çekti; 'Sonsuzluk' dedi ve gitti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
158 “
İçi boş hırka; Arz-ı endam ! Nedir bu Beyim, Ne bu ihtişam!
— Mehmet Seydiyaroğlu
159 “
Ey Can ! Firavun bu ya; Alışmış hep kazanmaya ! Zarar mı; Asla !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
160 “
Evlât! Anlatma, dert çekmeyene derdini; Avutursun boşu boşuna kendini…
— Mehmet Seydiyaroğlu
161 “
Gül gülü bula, Gönlünde güller açıla, Bugün Cum'a ya; Haydi mübârek ola…
— Mehmet Seydiyaroğlu
162 “
Benlik bu ya; Nedir bu riya, Az mı mürekkep yaladı güyâ !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
163 “
Evet insan; Hakkın eseri, Bu benlik neyin nesi ? Bitirmedi mi Beyim kibir iblisi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
164 “
Ey Dost ; Dünya sahnesi bu ! İnsan iradesi ile üstlenir Kendi rolünü…
— Mehmet Seydiyaroğlu
165 “
Sen Vefalı Sevgili, Duruşu Güzel, Hani gelmiştin ya gelişigüzel; Bu nasıl bir incelik Gülüşü Güzel…
— Mehmet Seydiyaroğlu
166 “
Ey Can, gel etme ! Bir tebessüm etsen de, Güller açsa çehrende…
— Mehmet Seydiyaroğlu
167 “
Şikayet mi ? Kimi kime ?.. Ey Can; İnsanız neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
168 “
'Çilem' dedi Âşık ! Bir iç çekti; 'Sonsuzluk' dedi ve gitti…"
— Mehmet Seydiyaroğlu
169 “
Ne yaparsan yap; Kusur bulurlar evlât ! Aldırma bırak, Sen işine bak…
— Mehmet Seydiyaroğlu
170 “
Kerâmet; Evet, Hak ! Aman ha evlât, Sen istikâmete bak !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
171 “
Mârifet; Kalp kırmamak ! Evet Evlât gerisi teferruat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
172 “
Üzülme Evlât ! Ne yaparsan yap; Anlamaz ahmak !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
173 “
Kuvvet ve Şefkât sahibi Hak ! Gözyaşlarına dayanabilir mi evlât ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
174 “
Dünya bu; Geldik bir kere. Gecesi hüzün, Gündüzü çile, Alıştık be Usta; Alıştık neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
175 “
Evlât Dünya bu ya; Kimi yokluğa, kimi sonsuzluğa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
176 “
Ey Can, bırak feryadı ! Aşk; ateştir, pişirsin çiğ yanını…
— Mehmet Seydiyaroğlu
177 “
Ey Can ! Bırak üzülme. Haklı isen zaten Hak seninle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
178 “
Ey Evlat ! Rahatlık, gevşekliğe; Darlık, hedefe götürür insanı…
— Mehmet Seydiyaroğlu
179 “
Bilmem ki acep niye ? 'Aşk' dedi de; Çektiler Mansur'u ipe !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
180 “
Ey Can ! Firavun'un azgınlığı, darlıktan değil; Rahatlıktandı !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
181 “
Olmaz da ne demek ! Sabret Oğul; Bil ki; sabırla alınır yol…
— Mehmet Seydiyaroğlu
182 “
Ey Oğul ! Sabredilen değil; Sabredenlerden ol…
— Mehmet Seydiyaroğlu
183 “
Yönel Allah'a, Seni gâfil sansınlar. Dışın halk ile olsun; Bırak sırıtsınlar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
184 “
Yâ Dost ! Gel incitme. Tende ayrı düşsek te; Özümüz bir, ezelde…
— Mehmet Seydiyaroğlu
185 “
'Yobaz' dedin de; Bilmem ki kastın ne ? Bak Hünkâr Pîrime; İncinsen de incitme…
— Mehmet Seydiyaroğlu
186 “
Hani Harun ? Ne bu Kârun ! Evet Bayım; Durum mâlum…
— Mehmet Seydiyaroğlu
187 “
Öyle ya; Soluk soluğa, Her saniye koşuyoruz, O'ndan geldik O'na…
— Mehmet Seydiyaroğlu
188 “
Bu çığlık niye ? 'Aşk' dedin işte ! 'Aşk' dedi diye; Çektiler Mansur'u ipe !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
189 “
'Çilem' dedi 'Çilem !' İrkildi birden ! Hey kendine gel; Ne bilsin çekmeyen ..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
190 “
'Rahatlık' Dökülür ağızlardan hep ! Asrın rahatsızlığı, Bilmem ki nedir acep ..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
191 “
Dert bu Beyim, Söyletiyor işte ! Susmak istesekte istemesekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
192 “
Çile; Aşktır bilene ! Üzülme; Gülsün, Gül dedim işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
193 “
Ne şirin bir kulsun, Gönlün neşeyle dolsun, Hızır Ata sırdaşın, Cum'ân bayram olsun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
194 “
Ey Dost ! İncittiler hep sevdiklerimiz. Can evinden yedik zıpkını biz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
195 “
Can bağında Gül'sün, Ne güzel bir Kul'sun. Ey Şefkatli Yâr; Sana selâm olsun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
196 “
Derler ya; 'Peygamber ve Gençlik !' Uhud'da Musab, Hudutta Mehmetçik ! Selâm sana Ey Gençlik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
197 “
Ey Benlik; Nedir bu hınç ! Birlikten doğarmış güç. Böyle gelmiş, böyle gider mi hiç ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
198 “
ADI GÜZEL MUHAMMED (S.A.V)
— Mehmet Seydiyaroğlu
199 “
Ey Can Güneş güneştir de ! Evet asıl mesele ; Güneşleşmekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
200 “
Geldik ezelden, Misafiriz hem ! Bu 'sen – ben' Sâhi neden ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
201 “
Oğul ! Yol, yoldaş ile alınır. Dost, düştün mü tanınır !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
202 “
Baş eğmişim Şâhı Merdan Ali'ye, Dertliyim döktüm sazın teline, Erenler ceminde hû diye diye, Cami benim cemde benim kime ne..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
203 “
'Kızıl Elma' dedik ! Baş verip, boyun eğmedik. Dönmek mi; Asla düşünmedik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
204 “
Can Ahmed'in Dalı, On İki Cennet Gülü, Yol O'nun Yolu; Medet Yâ Esedullah Ali…
— Mehmet Seydiyaroğlu
205 “
Can Muhammed'in dalı, Zehra'nın Goncası Gülü, Hasan ile Hüseyini, Medet Şâhı Merdân Ali !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
206 “
Yolunu yol eyledik, 'Medet Şâh-ı Merdan !' dedik, Acep kime ne eyledik ? İncindik ama incitmedik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
207 “
Hû Deliler ! 'Kızıl Elma' dediler, Ezelden kalkıp, Ebede yürüdüler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
208 “
Açtılar aramızı hep azar azar ! Özümüz bir; ten ayrı olsa ne yazar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
209 “
Ey Can ! 'Sen – Ben' nedir ? İlk kusur icâd eden, iblis değilmidir ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
210 “
Ne idin, ne oldun; sakın unutma ! Kalırsın sonra kış ortasında…
— Mehmet Seydiyaroğlu
211 “
Bir tok; dokuz aç ! Bayım buyur bol keseden saç…
— Mehmet Seydiyaroğlu
212 “
Boş şeylerle dolar beyin ! Başı boş bırakma beyim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
213 “
Ey Sevgili ! Yoklukta olur mu hiç 'ben' ? Ne yana dönsem; 'Sensin, Sen'…
— Mehmet Seydiyaroğlu
214 “
Vedalar; ayrılık eylemi ! Sevgili; Biz ayrılmadık ki ezelden beri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
215 “
Bunca rahmet, onca nimet ! Bayım; nedir bu cinnet ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
216 “
Ey Can! İncitirsin deme 'Niçin-Niye, Bülbülün figânı gonca güle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
217 “
Hû… Şehit Bu ! Oğul, Hayy'dır O; Hamza Uhud'da, Mehmedim Hudutta !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
218 “
Nerde şefkât ? O bidat, bu bidat ! Heyhât; Bu ne surat ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
219 “
O Cehennemlik, bu Cehennemlik ! Bir sen kaldın; buyur Cennetlik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
220 “
Ona kâfir, buna kâfir ! Sâhi sende bu kâfir hastalığı nedir ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
221 “
Kuş tüyü yatak, Yorgansa kat kat ! Buyrun sanat; Bayım edebiyat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
222 “
Ey Can; Gel etme, imtihan işte ! Bir gülüversen de, Güller açsa gönlünde…
— Mehmet Seydiyaroğlu
223 “
Sâhi, bu 'Sen – Ben' neyin nesi ? Alevi – Sünni; Değil mi Peygamber Âdem'in nesli ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
224 “
Bayım ! Yokluktur bizim yolumuz, Biz Aşk'ı çilede bulmuşuz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
225 “
Ey Can ! Ev sahibi gibi davranma, Bin yıl yaşasan da; Misafirsin dünyada…
— Mehmet Seydiyaroğlu
226 “
Pîr, Pîrân; On İki İmâm ! Özümüz bir Ey Can. Kimi Yunus, kimi Pir Sultan; Medet yâ Şâh-ı Merdan !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
227 “
Usta be ! Dünya oyun sahnesi, Oynuyoruz neticede; Evet, kısacık kesitte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
228 “
Bal küpü oda, Bol kese fetva ! Babadan Oğula; Buyrun moda…
— Mehmet Seydiyaroğlu
229 “
Usta be; Hasretiz bir tebessüme. Katlandık bir gül için, Bunca dikene..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
230 “
Beyninden bağlı, Âzatsız köle. Dipsiz karanlık; 'Bir Kere'nin içinde..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
231 “
Üzülme bırak; Kör bâsiret, inat ! Gören göz değil, gönüldür evlât…
— Mehmet Seydiyaroğlu
232 “
'Kimsin ?' dedi, 'Hiç…' dedim ! Birden İblis; 'Ben' dedi 'Ben', 'Babama eyvallah etmem !..'
— Mehmet Seydiyaroğlu
233 “
Kin yüklü beyin ! Çürümüş irin. Etme Beyim; Çocuğuyuz Âdem'in..
— Mehmet Seydiyaroğlu
234 “
Oğul Biz, Peygamber Âdem'in neslindeniz ! Toprağa Ana; Devlete Baba deriz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
235 “
Nedir bu mızıkçılık ? Ömür dediğin, kısacık ! Dünya oyun sahnesi, Düşünürsek azıcık…
— Mehmet Seydiyaroğlu
236 “
'Bir varmış, bir yokmuş…' 'Ömür' demiş 'Ömür !..' biri diğerine, İşte kısacık hikaye…
— Mehmet Seydiyaroğlu
237 “
Ey Dost ! 'Ömür' dedin de; Akıp gidiyor işte, İstesek te, istemesekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
238 “
Çatlıyor hırsından, Diken gibi saçları ! Şefkatten nasipsiz, Çatılmış kaşları…
— Mehmet Seydiyaroğlu
239 “
Çatıldı kaşları, Kin dolu bakışları ! Bırak dili, meşrebi, Beyim biraz hoşgörü..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
240 “
Karakter meselesi Evlât ! Aldırma bırak, Sen işine bak…
— Mehmet Seydiyaroğlu
241 “
Kin, nefret, Benlik yılanı gayret ! Nerdesin sevgi, Sen ey şefkât ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
242 “
Kim demiş 'Aşk akıl işidir' diye ? Delilik işte ! 'Aşk' dedi diye, Çekildi Mansur ipe…
— Mehmet Seydiyaroğlu
243 “
Yönel Allah'a, Dertlerin şifâ bula, Rabbimiz şefkâtli ya; Kıyar mı hiç kuluna ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
244 “
Ey Can ! Aşk'ın yoktur benzeri, eşi ! Varlıkla sınanır; yoklukta bulur kişi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
245 “
Evet; Terziler piri; Peygamber İdris. Beğenmedi Âdem'i, Çatladı İblis…
— Mehmet Seydiyaroğlu
246 “
İnsanız işte, Üzülsek te; İncitmesek keşke !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
247 “
'Aşk'mı dedin ? Taşı sırtında çarmıhını Beyim ! Taif'te taşlanmadı mı Can Ahmedim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
248 “
Cim'dir Cemâli, duruşu güzel. Ezelden gelir, gelişi güzel. Gül kokulu Sevgili, gülüşü güzel !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
249 “
Okurum Elif, Mim. Yokluktur İcâzetim ! 'Aşk nedir' mi dedin ? Çile, çiledir Beyim !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
250 “
Tuzu kuru, Kârunla yarışır ! Heyhât; ne kokar ne bulaşır…
— Mehmet Seydiyaroğlu
251 “
Yetmiş İki Millet, Her biri ayrı Ümmet ! Yaratılana Şefkât, En güzel sünnet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
252 “
Yusuf'a Züleyha; Mecnuna Leyla ! 'Sevgili' dedin ya; Nefestir bana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
253 “
Gül güle, Gül dengi ile ! 'Sevgili' dedin de; İncinir deme 'bile'…
— Mehmet Seydiyaroğlu
254 “
Gönlümde gül açar, çehremde gülücük; Sen şefkatli Yâr, bir tebessüm azıcık…
— Mehmet Seydiyaroğlu
255 “
Bin münkir taşına; Demiyorsan eğer 'Ah !' Ey Can ! Âşıksın, eyvallah…
— Mehmet Seydiyaroğlu
256 “
Kusurlu gördü Âdem'i, İblis bu; serseri ! Dön kendine bak, İnsan; Hakk'ın eseri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
257 “
Deve hendek atlar atlamasına da; Gayreti yok ! Hak ne yapsın ona…
— Mehmet Seydiyaroğlu
258 “
Derler ya; 'Aşk ağlatır, dert söyletir!' Üzülme Dost, Hak, sabredenlerledir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
259 “
'Çilem' dedi Âşık 'Çilem !' Aşk budur Bayım ! Başka şey bilmem…
— Mehmet Seydiyaroğlu
260 “
Katı kalp; Bin parça surat ! Yapma Bayım, Şefkâte inat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
261 “
Sevmezsin ! Anladık anlamasına da; Bilmem ki ne yaptık sana ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
262 “
Yük alan sevinçli, Yükü alınan kederli ! İnsan bu; ne garip değil mi ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
263 “
Sağ ve Sol ! Akıl için birdir yol. İster doğulu, ister batılı ol, Devlet Babadır Oğul…
— Mehmet Seydiyaroğlu
264 “
Oğul düşün bir an; Uyur mu hiç düşman ? Evlât, aman hâ aman ! Son Yurdumuz bu Vatan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
265 “
Yaranamadık Usta be ! Yük aldık, yük olmadık. 'Neden', 'niçin' de sormadık…
— Mehmet Seydiyaroğlu
266 “
Kuluz işte, kusurluyuz ! Sevdik ama incitmedik, Biz sevdiklerimizden zıpkın yedik !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
267 “
'Sabret' dedin de; Bir tebessüm bekledik. 'Gül' dedik, gülümsedik, Çok mu bişey istedik ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
268 “
Elestü Bezmi'nden çıktık yola, Buyrun, işte dünya ! Kısa bir mola…
— Mehmet Seydiyaroğlu
269 “
'Kusur' dedin ya ? Kusura bakma ! Öyle ya; O bir Ayna…
— Mehmet Seydiyaroğlu
270 “
Dedim 'Kimsin ?' Dedi 'Hadi bil ?' Dedim 'Mim'sin Mim' Güldü, Gül kokulu sevgilim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
271 “
Cemâlin Cim, Dedim 'kimsin ?' Güldü, 'Gül' dedi ! Gül kokulu sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
272 “
Ezelde dedik; 'Belî' İlmin kapısıdır Ali ! Pîrimiz Hünkâr Veli, Veysel mi ? Can Bağının Gülü…
— Mehmet Seydiyaroğlu
273 “
Çanakkale ! Geçilmedi işte. Kim zincir vuracakmış, Bu Asil Millete..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
274 “
Dost; Dünya bu, çile ! Bazen hüzün, bazen neşe. Evet gidiyoruz işte hep birlikte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
275 “
İki kere iki dört te, Aşk bu; Çile ! Delilik işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
276 “
Düşman uyur mu hiç, agâh ol. Biri Firavun, diğeri Moğol ! Bırak didişmeyi; Birlikten kuvvet doğar Oğul…
— Mehmet Seydiyaroğlu
277 “
Ey Can, 'Mevlânâ' dedi Şems ! Güneş olmaya güneş te; Mesele Şemsleşmek te…
— Mehmet Seydiyaroğlu
278 “
Hor görme Onu ! O da Hakk'ın kulu. Sahi ne oldu iblisin sonu ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
279 “
Evlât, şefkâtli ol ! Hakk'ın eseri kul, Gâyen Hak'sa oğul, Budur çıkar yol.
— Mehmet Seydiyaroğlu
280 “
Peygamber Âdem, İnsanlığın Babası ! Sen kusurcu benlik; Kul, kulun aynası…
— Mehmet Seydiyaroğlu
281 “
Fatih bu Sultan ! Hudutlarda Hasan. Şanlı ecdâd Selâhaddin; Değil mi Alparslan ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
282 “
Ey Can ! Doğru dokuz köyden kovulsan da, Hak yerini bulur, sakın aldırma…
— Mehmet Seydiyaroğlu
283 “
Ey Dost ! Merkep arısı bu; bal değil ki. Gördü mü eti kemiği, Bırakır gülü, çiçeği…
— Mehmet Seydiyaroğlu
284 “
Mesele Gül vermek değil, Gül olup. gülü verip; İncitmemektir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
285 “
Annem şefkât dalı. Dokuz ay, o günden beri, Evet; her an Anneler Günü…
— Mehmet Seydiyaroğlu
286 “
İrkildi birden, büktü boynunu; 'Hû' dedi Âşık 'Hû' ! Aşktır bu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
287 “
Her insan bir güzellik taşır; Haktandır bu ! Mârifet görebilmektir onu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
288 “
Şikayet hep şikayet ! Etme, değil ki ebed. Kahredici rahatlık; Gizlemiş bin dert…
— Mehmet Seydiyaroğlu
289 “
Der ya; 'Vefâsız kişiden olur mu çare ?' Dost; Dokundun gönlümdeki bam teline, Evet vefasız bu, Vefasız neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
290 “
Âşık bu ya; Aldırmadı münkir taşına, 'Aşk' dedi 'Aşk' ! Büktü boynunu sol yanına…
— Mehmet Seydiyaroğlu
291 “
Söğütte dikilen fidan, Doğudan batıya uzanan, Doğulu – Batılı aman hâ aman, Son yurdumuz bu Vatan!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
292 “
Hû… On İki İmâmlar. Şems, Mevlâna, Pîr Sultanlar; Yolu yolumuzdur Ey Canlar !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
293 “
Âşık, mâşukunda kusur aramaz; 'Gül' dedim ya, gül dikensiz olamaz !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
294 “
Çocuk bu; inci tanesi, İnsanlığın meyvesi. İncitme sakın ha ! Cennet gülü, goncası…
— Mehmet Seydiyaroğlu
295 “
Bin yıllık şan, Çocuklar, selâm; Bugün 23 Nisan ! Aman ha aman, Son yurdumuz bu Vatan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
296 “
Yetim kalmasın Babadan, Aman Allah'ım aman ! Çocuklar hepinize selâm…
— Mehmet Seydiyaroğlu
297 “
Aldırma be Usta ! 'Vefasız' dedik ya; Bırakır yol ortasında…
— Mehmet Seydiyaroğlu
298 “
Uzatma; buda ! Kurumasın sula. Ey Şanlı Çınar, Ne yaptılar sana ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
299 “
Dünya bu; Niçin bu hüzün ? Sayılıdır günün, Gülümse, Gülümse be iki gözüm..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
300 “
Ey Dost ! 'Sabır' dedin de; Mesele, fırsat düştüğünde sabredebilmekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
301 “
Beyim çevreciyiz ya ! Barut fıçısı dünya , Buyrun kampanya…
— Mehmet Seydiyaroğlu
302 “
Ya Dost Bizi inciten münkir taşı değil ; Sahte gözyaşı !
— Mehmet Seydiyaroğlu
303 “
Beyim 'İnsaf' dedin de, Dert bu söyletiyor işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
304 “
Ya Dost aldırma Demir bu altın değil ya; Kusacak pasını sonunda!
— Mehmet Seydiyaroğlu
305 “
Ey Can ! İnsan dedin de: İncinip incitmesek keşke…
— Mehmet Seydiyaroğlu
306 “
Dedik ya Sevgili; Gülsün! Gülüverde, Güller açsın gönlümde…
— Mehmet Seydiyaroğlu
307 “
Kimsin sen İrkildi Âşık birden Hiç dedi Yoktum yokum ben
— Mehmet Seydiyaroğlu
308 “
Minicik beden, Yüklenmiş kâinat ! Buyrun Beyim; Sonsuz bir sanat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
309 “
Ölü gayret ! Nedir bu mâzeret ? Kurumuş gönül, Beyinde dert…
— Mehmet Seydiyaroğlu
310 “
Sevdik, hep sevdik ! Zift dolu gönül; Nerden bilecektik ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
311 “
Hevesle geldi, Bir heves uğruna gitti ! Bir varmış bir yokmuş, Beyim, hikaye bitti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
312 “
Bir tebessümü, Bin sadaka saysakta. Görmedik Usta, Göremedik ki asla..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
313 “
Âşık bu her an Bayram, Erkânımız Şâh-ı Merdan ! Hacı Bektâş, Hacı Bayram; 'Hû' dedik ya Ey Can…
— Mehmet Seydiyaroğlu
314 “
Derler, demesine de; görmedin gözünle. Ne bu kin beyim ! Bu salya niye ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
315 “
İncindik, incitmedik. Usta be ! Zıpkını biz, bizden yedik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
316 “
Beyim, mesele değer verip vermemek; Değil ki yemek içmek…
— Mehmet Seydiyaroğlu
317 “
Cim'dir cemâli, kokusu gül; 'Gül' dedim ya sevgili, Gül'sün hadi gül…
— Mehmet Seydiyaroğlu
318 “
Sevdik; Sevdik sevmesine de, Ey Sevgili ! Senden sevimlisini görmedik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
319 “
Ey Dost aldırma, Herşey zıddıyla. Münkir bu, Övecek değil ya…
— Mehmet Seydiyaroğlu
320 “
Bin yıllık şan, Bu ne ihtişam. İşte Atan ! Yürü ey Genç Adam…
— Mehmet Seydiyaroğlu
321 “
Muhtaçken bin can bir pula, Buyrun; İnsan hakları güya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
322 “
‘Hak’ der Hakkı ketmeder ! Buyrun bahane; Ne yapalım Kader…
— Mehmet Seydiyaroğlu
323 “
Yâr mı dedin? İşte orda dur ! Düştü gönlüme şavkı, Nurdur nur…
— Mehmet Seydiyaroğlu
324 “
Ketum, Sinsi ! Dedim belki; Ah seni tilki…
— Mehmet Seydiyaroğlu
325 “
İmtihan bu… Tam canın burnunda; Birden çıkar karşına, Hızır’da Hazır’da..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
326 “
‘Hak’ der; Halkı incitirsin ! Hünkâr Pîrim der ki: İncinsende, incitmeyeceksin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
327 “
Ey Can, Kim kusursuz ki? Ya görmeyeceksin, ya da görmemezlikten geleceksin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
328 “
Şefkatsiz gönül, zihninde benlik! Mutluluk şarkısı; Al sana şenlik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
329 “
Gül dedik, Hep gülüverdik. Usta be; Bir tebessüm görmedik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
330 “
Evet; Zekeriya Marangoz, Dikişçi İdris ! 'O kim ki ?' Öyle mi ? Ah seni iblis..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
331 “
İşte Dünya ! Bir sana, hep bana. Buyrun taksimata…
— Mehmet Seydiyaroğlu
332 “
Yeter ki kaybetmesin özünü, Sevdinmi çekeceksin nazını…
— Mehmet Seydiyaroğlu
333 “
Paydaşlık dedin ya, Bir sana, Bin bana ! Buyrun işte dünya.
— Mehmet Seydiyaroğlu
334 “
Tıkansada kulaklar aldırma, Duyacak olan Can kulağı sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
335 “
Bin kere incinir, Bir kere incitmezsin. Sahi sen kimsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
336 “
Bayım ; Kadın ! Kanattır anlayana, Selam Can içindeki Cânana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
337 “
Ey Can ! Kısacık bilmece Kimi leşe, kimi güle Aşk olsun bilene…
— Mehmet Seydiyaroğlu
338 “
Heyhât! Olan olmuş ; Genç Adam sırtından vurulmuş…
— Mehmet Seydiyaroğlu
339 “
Kaçak ve kurnaz, Tilki bu ; Dünyayı ver, doymaz !
— Mehmet Seydiyaroğlu
340 “
Buyrun Dünya, Bin can bir pula Heyhat ! Anlık saltanat uğruna…
— Mehmet Seydiyaroğlu
341 “
Ey Dost ! İncindik; İncitmedik diye, Bunca münkir taşı, indi tepemize…
— Mehmet Seydiyaroğlu
342 “
Evlat ! Çıkma vefasızla yola; Bırakır seni yol ortasında…
— Mehmet Seydiyaroğlu
343 “
Ey Can ! Sevdin mi birini; İki etmezsin, Bir dediğini…
— Mehmet Seydiyaroğlu
344 “
İki yüz Bayım, Birini sakla; 'Menfaat' mi dedin? Kırk takla..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
345 “
Evet Gül dalında güzeldirde, Mesele; Dalı incitmemekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
346 “
<span style="color:#FF0000;">Ey Can ! Aşkın yoktur benzeri, eşi Varlıkta sınanır, Yoklukta bulur kişi..!</span>
— Mehmet Seydiyaroğlu
347 “
Kadın, Yârdır; yarı'n! Göz nuru, kanadın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
348 “
Sevgi insanın özündedir; Görene! Dile ne hacet; Bilene..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
349 “
Yiyin için, Herşey insan için; Sahi insan kimin için..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
350 “
Can bağında gülüz, Çiledir yolumuz Şefkat mi dedin dost? En güzel huyumuz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
351 “
Merhametli ol, O da kul sende kul; Kendine gel Ey Oğul !
— Mehmet Seydiyaroğlu
352 “
Nalanın oldum, Gönlümde hüzün ! Özüm sözümdür, Elimde sazım…
— Mehmet Seydiyaroğlu
353 “
Ey Can ! Herkes layık olduğu yere gider, Sen gideceğin yeri bil yeter…
— Mehmet Seydiyaroğlu
354 “
Birlik, Birlikte dirlik; Ah seni Benlik ! Buyrun esenlik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
355 “
Su akacağı yeri bilir, Kişi layık olduğu yeri bulur Beyim mesele budur…
— Mehmet Seydiyaroğlu
356 “
Ey Can ! Sen gül ol da İster o diken olsun, İsterse gonca…
— Mehmet Seydiyaroğlu
357 “
Elbette eden kendine eder, Eder de; Acep kendinden ne ister…
— Mehmet Seydiyaroğlu
358 “
Garip geldi, Garip gidicek Aldırma bırak, Sen yürümene bak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
359 “
Ey Can ! Sen gül oldun da; Kadın olmadı mı gonca…
— Mehmet Seydiyaroğlu
360 “
Dünya; Bir lokma bin pula, Heyhat ! Bunca nimet ayaklar altında…
— Mehmet Seydiyaroğlu
361 “
Ey Can, Eylül dedin de, Zaten aralıksız O benim gönlümde…
— Mehmet Seydiyaroğlu
362 “
İlmi Ledün dilim, İlmin kapısı Ali'm, Pîrim Hünkâr Velîm Sevgi benim mektebim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
363 “
Oğul; Düşünsene bir an, Bin yıllık şan, Agâh ol aman. Uyur mu hiç düşman..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
364 “
Ey Can Alevi de benim Sünni de benim Sevgidir benim mektebim Evet Aşk'tandır icazetim
— Mehmet Seydiyaroğlu
365 “
Vatanım dedi şair; Vatanım ! Mirasıdır bin yıllık şanlı atamın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
366 “
Bir tarafta açlık, Bir tarafta diyet. Açlıkla mücadele, Buyrun adalet..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
367 “
Can' dedik, Candan sevdik. Usta be; Can evinden zıpkın yedik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
368 “
Ey Can ! Hadi üzülme, Çünkü gülsün Kör ne bilsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
369 “
Dünya işte; Bazen hüzün, bazen neşe Gül dedim gülsün, Hadi bir gülümse…
— Mehmet Seydiyaroğlu
370 “
Yoklukta dua, Varlıkta tuğyan. Ey Rahmân Bırakma bizi bir an..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
371 “
Her canda bir güzellik, Değil mi Hakk'ın eseri ! Güldür gül nefesi, Neşet, Anadolunun sesi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
372 “
Ey Can ! Mesele değil terk etmesi, Bizi inciten; Mazeret göstermesi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
373 “
Ey Can ! Düşünse kişi bir an; Boğmaz eşini hiçbir hayvan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
374 “
Evlat ! Korkak dedin ya, Çıkma onunla yola; Kalırsın yol ortasında…
— Mehmet Seydiyaroğlu
375 “
‘Gül’ dedim, Döndü birden Bir tebessüm etti ; Aldı beni benden…
— Mehmet Seydiyaroğlu
376 “
Hayat bu; Darlıkta, genişlikte, Sınanırız sevdiğimiz, En Sevgilimizle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
377 “
Aşk bu, Bırakır mı seni sana ? Dokundumu bir kere insana; Taşıtır çarmıhını sırtında..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
378 “
Meçhul idi, Dedi ‘İyi misin?’ Dedim ‘Kimsin?’ Tebessüm etti, ’Bil’ dedi ve gitti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
379 “
Ey Sevgili, Nedir bu hüzün ? Hadi bir tebessüm, Gül dedim ya, gülsün…
— Mehmet Seydiyaroğlu
380 “
Varlık; Ah seni varlık, Semirdi gövde, Beyinde darlık..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
381 “
'Devrim' dedin de, 'Ene'l Aşk' dedi diye; Mansur çekildi ipe..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
382 “
Oğul ! Çoban olmazsa neylesin Çeltek? Kaçırır kuzuları evet tek tek…
— Mehmet Seydiyaroğlu
383 “
'Dost' dedi 'dost' Devrimci derviş; Doğru, doğru söyler, Dost'tan nasiplenmiş…
— Mehmet Seydiyaroğlu
384 “
Az bi sevgi, birazcık şefkat dedik, Bilmem ki Usta Çok mu bişey istedik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
385 “
'Aşk' dedi Âşık, 'Aşk varya' , Büktü boynunu sol yanına, Bir âh çekti ki hiç sorma…
— Mehmet Seydiyaroğlu
386 “
Bunca mürekkep, Değil boşuna da, Aşksıza aşkı anlatmak; Zor be Usta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
387 “
Seydiyaroğlu aldırma yâ hû, Acep ne olur münkirin sonu. Bak ! Hünkâr Pîrim ne buyurdu ; İncindik ,ama incitmedik bir kulu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
388 “
'Gül' dedim 'gül', 'Bırak' dedi; Canım burnumda Gül kokuyordu aslında…
— Mehmet Seydiyaroğlu
389 “
Bayım; Tabip bu neticede. Hasta kullanmaz ise, Neylesin ona reçete..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
390 “
Herşey üst üste geliyor Derler ya: Gelen yok aslında Ah şu pireler deve olmasa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
391 “
'Çoban' dedi 'Çoban' Zavallı Hâmân, Ne ister ki acep; Çoban Musa'dan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
392 “
Gücün var; var olmasına da, Her Firavun'a bir Musa sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
393 “
Akıl mı? Sakla kendine onu ! Aç mı, tok mu? İncitme sakın kulu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
394 “
Muhtaçken bin kişi bir pula; Buyrun fetva ! Üstelik bedava…
— Mehmet Seydiyaroğlu
395 “
Ey Dost; Sevdim, sövdüler, 'Aşk' dedim güldüler, Evet çünkü kördüler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
396 “
'Şiir' dedi Şair 'şiir' Aşktan beslenir; Gönülde bestelenir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
397 “
Şiir evet şiir: "Gönülden gönüle akan sel gibidir." Dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
398 “
Bayım; Kısa keste Aşk olsun Kimi gönüle, kimi göze; Ne hacet uzun söze…
— Mehmet Seydiyaroğlu
399 “
Dost; Aşk deyince, aşkı düştü gönlüme; Yürüdüm sonsuzluktaki, O meçhul sevgiliye…
— Mehmet Seydiyaroğlu
400 “
Aşk dedi diye, Çektiler Mansuru ipe Sevgi benim mektebim; Cemde benim camide..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
401 “
Hikaye bu ya; Gül dedik, yem oldu. Bir vardı bir yoktu, Her söze karnı toktu..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
402 “
Ey Can ; İncinen sevgiliydi, Sahi incitmek Gerekir miydi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
403 “
Herkes 'seviyorum' der demesinede, Beyim sahi mesele bu mu sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
404 “
Evlât ! Basma damarına, Gösterir dişlerini sana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
405 “
Sevdim dedi sevdim, Bırakmam asla. Birden bir sayha; Dokundun ayağıma…
— Mehmet Seydiyaroğlu
406 “
Aldırma be Dost ; Sırıtsın münkirler elimdeki saza. Evet! Nice taşlar atıldı; Pîrim Sultan Abdal'a…
— Mehmet Seydiyaroğlu
407 “
Şiir' dedi Şaire; Hele bir şiir söyle: Şiirdi aslında , O güzel gülüşü ile…
— Mehmet Seydiyaroğlu
408 “
Derler ya anlayana; Kırk yılda gelene: 'Çok çabuk geldin' Kırk günde gelene: 'Yâhû nerde kaldın'
— Mehmet Seydiyaroğlu
409 “
Bugün Cuma; Erenler Yoldaşın, Sadıklar Sırdaşın ola. Hadi gül, gül dedim ya Gülmek yakışır sana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
410 “
Ey Can; Aldırma vefasızlara ! Hannân olan Rabbin, Bırakmaz seni asla…
— Mehmet Seydiyaroğlu
411 “
Yârinim, yarı'n Ay yüzlü Kadın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
412 “
'İnsan Hakları' dedin ya; Hadi gül, oyna. Barut kokulu dünya; Zıp zıp zıpla…
— Mehmet Seydiyaroğlu
413 “
Sanata, Sanatçıya Saygılı ol; Oğul Hakk'ın eseridir kul..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
414 “
Ve kadın, Adam san Adam dedi Ekledi, Yarını'm, Yâri'n, Ay yüzlü kadın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
415 “
Ey Can ! Yoklukta yoksun, Varlıkta yok ol ki; Aşk olsun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
416 “
Evlât ! Yokluğu gör, gör ki; Varlıkta olmayasın nankör..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
417 “
İnsan bu Beyim, Kapıldımı hırsına; Sıkar kurşunu, Kendi ayağına…
— Mehmet Seydiyaroğlu
418 “
'Dünya' iki hece, Kısacık bilmece; Biri dedi 'sobe' Oyun bitti böylece..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
419 “
İnse de taşlar tepene, Karşılık ver gül ile. Taşı sırtında çarmıhını; Devrim bu devrim işte..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
420 “
Biri 'Uyusunda büyüsün' ninnisiyle, Diğeri bir lokma ekmek için cennete. Çocuk dedin de, Beyim çocuk işte..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
421 “
Kusurcu bu evlât; Elbet kusur bulacak, Kabaran Benlik; Zehrini kusacak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
422 “
Taassup bu ya, Buyrun Hakk adına. Etme Beyim; O'nun aşkına..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
423 “
Nedir bu 'Sen-Ben' kavgası, Heyhât gök yorgan Yerde mezar davası..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
424 “
Evet; Önce VATAN, 'Yurtta sulh, cihanda sulh.' Dedi atam..! Selahaddin, Alparslan, Selam sana genç adam !
— Mehmet Seydiyaroğlu
425 “
Selahaddîn, Hüseyin, Oğuz, Oğul biz; Peygamber Âdem'in çocuğuyuz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
426 “
Der ya Nesîmi: 'O Yar benim kime ne !' Mesele aşk ise; Yürüdü Mansur ipe…
— Mehmet Seydiyaroğlu
427 “
Münkirin işi ne, Dedi 'Sen kimsin be?' 'Hiç' dedim 'Hiç elbette…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
428 “
Evlât; Her yalan, bir doğrunun katilidir..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
429 “
Bursa kadısı idi, Yol gösterdi Eskici; Üftâdem'in Gülü, Aziz Mahmut Hüdâi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
430 “
Hayat bu Usta; Kocatır kocatmasına da, Ah şu vefasızlar olmasa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
431 “
Ah çeker liyâkat, Buyrun ağıt Nedir ettiğin; Mühürlü kağıt…
— Mehmet Seydiyaroğlu
432 “
Aman ha Oğul; Çile ile pişer kul..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
433 “
KİME NE
— Mehmet Seydiyaroğlu
434 “
Vaad edilmedi kimseye yarın, Sahi bugün ne yaptın ki Bayım..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
435 “
Ey Dost Mezhep dedin de; Yunusum, Hünkâr Pîrime, Selam atamız Adem'e, Evet Alevi'de benim Sünni'de..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
436 “
Desin münkirler 'Deli', Ezelde dedik 'Belî' , Lâ Mekân Şehrindeki, Sen ey şefkatli Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
437 “
Anılar ! Hey gidi anılar, Akıp gidiyor zaman; Zaman zamanı kovalar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
438 “
Ey Dost ! Neyimiz varsa Hakk'a dair Aşktandır dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
439 “
Ne yaparsan yap; Razı olmazlar evlât. Aldırma bırak,  Sen işine bak…
— Mehmet Seydiyaroğlu
440 “
Kim ne demiş bırak, Tek başınada olsan; Yürümene bak Evlât..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
441 “
Herşey zıddıyla kaim, Sensin ilacım ! ‘Düşmanım’ dedi Şair, ‘düşmanım…’
— Mehmet Seydiyaroğlu
442 “
Aldırma eleştirsin, Eleştirdiği kadar ! Olsun bırak, Seninle alakadar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
443 “
At çamuru izi kalsın. Kalsın kalmasına da, Çok çamur adamsın, Bilmem farkında mısın..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
444 “
Bilge kişiler işaret fişeği gibidir, Sana düşen hedefe yürümektir.
— Mehmet Seydiyaroğlu
445 “
Kasapla kurban, Hey gidi zaman. Ört, ört ki ölem anam..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
446 “
Vampire hayran, Özüne düşman. Düşündün mü bir an? Aman Allah’ım aman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
447 “
Sen cüce gayret, Nedir bu gaflet ? Minicik saman çöpü; Dağ görünür elbet..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
448 “
Bir sana bin bana. Buyrun Bayım ; Kanayan yara..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
449 “
İyi niyet, Ah seni iyi niyet. Onca keder, Bunca dert…
— Mehmet Seydiyaroğlu
450 “
Yaş dolu gözler, Barut yüklü bulut. Zift gibi karanlık; Şafakta umut..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
451 “
Salyalar, salyalar, Tepeden tırnağa. Yapılır mı bu Bayım; Ulu Hakan’a..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
452 “
‘Çoban’ dedi ‘Çoban’. Düşünsene bir an ; Barut kokulu dünya, Buyur diploman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
453 “
İnsanların görüşüne saygılı ol, Oğul bilirsen; Akıl için birdir yol..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
454 “
Evlât; Sen okumana bak. Her canlı bir kitap, Bin Kasım’a inat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
455 “
Kadın dedin de; Yarımsın Bayım yarım. Kadınsa yarı’n!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
456 “
Peygamber Âdem, Tüm insanlığın atası, Sen ey Benlik; Nedir bu kardeş kavgası…!
— Mehmet Seydiyaroğlu
457 “
İblis’in bilmediği birşey var mı evlât ? Onu bunu bırak, Sen sevmene bak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
458 “
İnsanız Beyim insan, Bıktık ‘Sen-Ben’ kavgasından..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
459 “
Evlât; Kişiler farklı görüşte olabilir. Büyüklük: Tahammül etmek değil midir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
460 “
Kuru gönül, Sulanmış beyin, Sen tahammülsüzlük; Söyle ne diyeyim..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
461 “
Üç merhale; Doğar, yaşar, ölürüz. Misafiriz işte ! Mesele, kim neye köle ?
— Mehmet Seydiyaroğlu
462 “
Peygamber Musa ; Mesleği Çobanlık. Ah seni Firavun ; Nedir bu ilahlık ?
— Mehmet Seydiyaroğlu
463 “
Dünya imtihan sahası, Ah bu taraftar kavgası. Al sana ; Sevgi ! İşte Şefkât Kupası…
— Mehmet Seydiyaroğlu
464 “
Fikirde taassup; Özüne yaban. Bu nasıl bir zaman ? Aman Allah'ım aman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
465 “
Yüzünde gülücük, Şefkatli Ninem, Buyrun soyağacı; Peygamber Âdem..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
466 “
Bunca soysuz, İşte kabak. Şefkatli Çınar ; Buyrun sığınak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
467 “
Kim demiş bahtı karalı; Kader gayrete sevdalı. Haydi Ey Dost ; Küsmek sana yakışır mı..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
468 “
Nemrut'a sinek Bedir'e, melek Hak bu Beyim; Görmek gerek..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
469 “
Ey Dost Önce Nemrutu vurup, Sonra sır oldu ! Sahi bu nasıl bir ordu..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
470 “
'Niçin?' dedi 'Neden?' Aşksız adam birden ! Dem vurdu sevgiden…
— Mehmet Seydiyaroğlu
471 “
'Aşk' dedi Âşık, İç çekti iç. Halden anlamayan, Sözden anlar mı hiç..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
472 “
Şikâyetçi Çocuk, Al sana dilekçe ! Kuş uçmaz sokak; Her hâne bir hücre…
— Mehmet Seydiyaroğlu
473 “
'Ne'me lazım aman.' 'Dokunmayan yılan.' Dokunuyor işte Ey Can..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
474 “
Fikirde taassup, Hoşgörü dilde. Dev gibi Benlik, Al sana gövde..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
475 “
'Sevgi' dedin de ; Gönülden gönüle, Elbette görene, Sâhi köre ne..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
476 “
Ey Can Sen çiçek ol, Aldırma ona Merkep arısı sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
477 “
Acımsı gülücük, Sahte kahkaha. Buyrun Bayım ; İşte Dünya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
478 “
Ey Dost; Mazlumun âhı arşa dayandı ! Acep bu sinek, Nemrut'tan mı kaldı..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
479 “
Aşk dedim de, Birden üst perde ; 'Kimsin?' dedi 'Kimsin be?' 'Hiç' dedim Beyim, Hiç işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
480 “
Ey Dost aldırma ; Kussun kusacağı kadar, Zaten edeceğide o kadar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
481 “
Arsıza alkış, Adsıza zindan! Al sana adalet; Buyrun burdan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
482 “
'Mektebi kudret, Davası sevgi ! 'Deli' dediler 'deli'; Cahil damgası yedi…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
483 “
'Gariplerin Sultanı, Mahsenlimin Evladı, Yalın ayak Yozgadi, Tekkeli Çavuş adı..'
— Mehmet Seydiyaroğlu
484 “
'Salya, sümük ! Davası benlik. Ah seni taassup ; Körü körüne üstelik…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
485 “
Dünya bu neticede, Hadi bir gülümse, Kim demiş yakışmaz diye ? Bak yakıştı işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
486 “
Şikâyet; Herşey den şikâyet Tepeden tırnağa nimet Nimetten de şikâyet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
487 “
Kısacık ömür, İşte hayat ! Minicik gövde; Buyrun kainat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
488 “
'Nedir bu benlik ? Çok bilmiş iblis ! Mesleği Terzi; Peygamber İdris…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
489 “
Öyle ya; Bugün Ona, yarın Sana ! Buyrun kısacık rüya. Ne mutlu anlayana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
490 “
Ey Can ; Niçin mahzunsun ? Hak'tan razımı ki, Senden razı olsun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
491 “
Sevdik Beyim sevdik. Cana canan oluşunu, Dağ gibi duruşunu sevdik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
492 “
Sev ! Ardında dağ gibi duruşunu, Gülüşünü sev, görüşünü… Bırak Beyim gerisini !
— Mehmet Seydiyaroğlu
493 “
Evet; 'Kuru lafa karnım tok' dedi ! Keşke kulağıyla dinlese idi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
494 “
Ey Can; Can taşıyor insan Ondandır heyecan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
495 “
İşçi, işveren; Kısacık kesit sahnelenen ! Geldik geçiyoruz, Dünya minicik penceren…
— Mehmet Seydiyaroğlu
496 “
Beynimde gam, Gönlümde yâr taşırım. Ne şan ne de mal 'Hamalım' dedi 'Hamal'…
— Mehmet Seydiyaroğlu
497 “
Bir fikir ki, başına buyruk! Buyrun mutluluk; Ruhundan kopuk…
— Mehmet Seydiyaroğlu
498 “
Ey Can ; Ne'idin, nesin Hoşgör ki, hoşgörülesin.
— Mehmet Seydiyaroğlu
499 “
Çile, evet çile! 'Aşk' dedim ya Sevgili; Aşk bu neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
500 “
Çile, çile! Al sana şikayet. Sonsuzluk alemi; Yaşasın hürriyet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
501 “
Gül idi; Birden gül’ü verdi, 'Seven sevdiğini incitirmi ?' dedi, Gül yüzlü Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
502 “
Döneceğiz işte, Kim dedi ‘Dünya Perest’ diye ? Sıradayız Beyim, Acelen niye..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
503 “
Bayım; Kısa bir mola, Konuştu mu para; Susmak düşer sana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
504 “
Benlik putu bu ! Söyle dersin söylemez. Söylersin, beğenmez…
— Mehmet Seydiyaroğlu
505 “
Biri diğerine, Bak dedi yüzüme ! Birden kaldırdı başını; Söyle, hangisine !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
506 “
'Sonsuz sevgi,bu ne şefkat? Bunca hata, kusura inat…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
507 “
Niçin dedim bu fedakarlık? Birden tebessüm etti; 'Öldü mü dedi insanlık' …
— Mehmet Seydiyaroğlu
508 “
Derler ya; Akılla çıktı yola, Akıldan çıktı sonra. Aşk Kadını Züleyha, Yusuf’tan güzeli kim ola..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
509 “
Dört harf, iki hece Şefkatli bilmece, Sahi kimdir sence?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
510 “
Ey dost! Bırak onu, bunu Bilmediğini bir bilenden oku!
— Mehmet Seydiyaroğlu
511 “
Bir rüya anlık, Bir an daldık, Birde baktık; Bir ömür aldandık…
— Mehmet Seydiyaroğlu
512 “
İsim taklit, Sahte hesap! Al sana kazma; Buyrun sap !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
513 “
Derler ya; 'Ceddin deden, neslin baban' Bin yıllık şan ! Değil mi Atan ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
514 “
Kimi altın, kimi insan sarrafı. Sanat bu beyim ! Uzatma lafı…
— Mehmet Seydiyaroğlu
515 “
Ne yaparsan yap, Ne edersen et. 'Mesele cibilliyet' dedi Cibilliyet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
516 “
Asık çehreye inat, Bize tebessüm etmek düşer Evlât…
— Mehmet Seydiyaroğlu
517 “
Bunca taş atana inat, Bize gül atmak düşer Evlât..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
518 “
‘Ne yani taş atana, Gül atmayalım mı? ‘ Dedi, gülüverdi, Gül Kokulu Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
519 “
Ey Dost Aldırma , Herkes bildiğini Okuyor sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
520 “
Derler ya ; Tebessüm bedava, Buyrun sadaka. Bin parça surat, Alsana karizma…
— Mehmet Seydiyaroğlu
521 “
Sen taassup ; Bu ne şefkat sana ? Minicik kusura, Ağız dolusu salya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
522 “
Evet ! Çattı kaşlarını bir an, ‘Çoban’ dedi ‘Çoban’ Kaçırdı keçileri o an…
— Mehmet Seydiyaroğlu
523 “
Daracık beyin, Buyrun bahtsız. Diz boyu taassup, Kayıtsız şartsız…
— Mehmet Seydiyaroğlu
524 “
Usta be ! Dünya dedin de; Kimi Gül’e kimi leşe.. Acep , bu mu asıl mesele..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
525 “
Evlât! Bırak konuşsun, At ortaya kemiği; O zaman görürsün..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
526 “
Sen Alp Eren ! Surda Ulubatlı, Hudutta Hamza'sın. Dedik ya iyiki varsın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
527 “
Ey can ! Büyük balık küçüğü Yutsa da , Hak bu kusturacak, Sonuç ta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
528 “
'Anlamak' dedi 'anlamak' Biri gönül dili, diğeri akıl dili. Ey Sevgili; Bilmem ki acep ne demeli..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
529 “
Vefa dedin de, Kimseden bekleme. Sakın ha Evlât; Sen vefasızlık etme..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
530 “
Ey Dost! Can evinde vefa taşıyandan korkma! Öyle ya, Karakter meselesi sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
531 “
Ah be dünya, Kısacık rüya ! Buyrun saltanat; Al sana bela…
— Mehmet Seydiyaroğlu
532 “
Bayım; Mesele kadın ise, En güzel insan işte. ‘Kadın’ dedin de, Sahi farkın ne..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
533 “
Ey dost ! Sevdiğin sana emanettir, Sevgi incitsede incitmemektir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
534 “
Evlât ! Bozuksa cibilliyet, Neylesin buna devlet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
535 “
Temmuz dedin de, Zift gibi bir gece, Saldırdı ülkeme; Dipsiz proje..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
536 “
Ezelde biriz, Peygamber Adem’de. Mezhep dedin de; ‘Aşk’ dedim ‘Aşk’ işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
537 “
'Nesin, necisin?' dedi, 'Hiç' dedim 'Hiçim' ! Çile mektebim, Aşktır mezhebim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
538 “
Ey vefalı yâr, Der ya Karacaoğlan: Benim Hakk'tan başka, Sevdiğim mi var..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
539 “
Hırçın dalgalar, Nedir bu tuğyan ? Gayesiz hayat, Herşey sütliman…
— Mehmet Seydiyaroğlu
540 “
Ey Can ! Aşkı aklınla okursan. Aklından olursun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
541 “
‘Benlik’ dedi Şair ‘Benlik’ Heyhât Hak adına üstelik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
542 “
Usta be ! Seven sevilirde, Asıl mesele; Yüzündeki perde…
— Mehmet Seydiyaroğlu
543 “
Şiir dedin de; Gönülden dile, Gül kokulu Sevgili Şiirsin gülüşünle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
544 “
Ey Dost ! 'Şair' dedin de, Dert bu Söyletiyor işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
545 “
Dünya bu; Bazen hüzün, Bazen neşe. Aldırma dost Misafiriz neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
546 “
'Dert çekmeyene derdini dökme' desekte, İnsanız Beyim Döküyoruz işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
547 “
Dert çekmeyene derdini dökme ! Usta be; dert bu Söyletiyor işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
548 “
Ey Dost ! Dünya bu ya; Kimi darlıkta, Kimi varlıkta sınanır…
— Mehmet Seydiyaroğlu
549 “
‘Alevi misin?’ dedi 'Mezhebim sevgi' dedim, Bir tebessüm etti; Beni benden aldı ve gitti.
— Mehmet Seydiyaroğlu
550 “
Bir bilmece, Evet anlayana ; Kargaya feda edilir mi kanarya..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
551 “
Evlât üzülme , Sen gerçeği söyle İster ders alır, İster tavır..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
552 “
Atam, dedem Yaraya merhem törem. Kars’ım Edirne’m, Sen biricik Türkiyem…
— Mehmet Seydiyaroğlu
553 “
Şiir! dedi şiir; Gönül dilidir, Gönülden gelir, Gönülde bestelenir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
554 “
Evet Sağ ve Sol. Bir beden iki kol ! Ne olursan ol, İnsanoğlu insan ol…
— Mehmet Seydiyaroğlu
555 “
Şefkatsiz gönül, Tepeden bakış. Bu ne taassup ? Benlikte yarış…
— Mehmet Seydiyaroğlu
556 “
Ey Can! Soğudum demek neyin nesi? Vefasız bu bitmez bahanesi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
557 “
Gel etme ! Ne bu hınç,niye ? İnsanız Beyim, Düşmüş işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
558 “
Oğul âgah ol aman ! Son yurdumuz bu vatan, Selahaddîn, Alpaslan, Selâm Ulubatlı Hasan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
559 “
'Rahatlık' dedi, Sonuçta erdi. Dünya bu Beyim, Gerdikçe gerdi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
560 “
Benlik! Ah seni benlik Mahalle bir, Evlere şenlik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
561 “
‘Hevesmiş sevgi.’ dediler Sevdik, sevdikte Nankörlük ettiler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
562 “
Beyim; Eşkiya bu belli, Acep kalp kırana ne demeli…
— Mehmet Seydiyaroğlu
563 “
Ey Dost ! Üzülme, Bırak eleştirsinler. Taşlandı tarihte, Nice peygamberler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
564 “
Birden 'kimsin dedi sen?' 'Hiç' dedim 'hiç'. Ne yana dönsem sensin sen…
— Mehmet Seydiyaroğlu
565 “
‘Kadın’ dedi ‘kadın’ Yüklenmiş sırtına kainat. Evet Bayım; Kör basirete inat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
566 “
Kadın, Candır cana. Dağ gibidir Beyim, Evet sığınana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
567 “
Evlât ! Ketum; Kapalı kutu gibidir. İçinden ne çıkar Allah bilir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
568 “
Eğer gayen Hak’sa; Kulunu Rabbiyle korkutma, O da kul, sen de kul sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
569 “
Sen, taş atan adam ! Seninde değil mi bu vatan ? Gel etme, eyleme; Ne mübarekti senin atan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
570 “
Hedefi tek ! Buyrun varlık. Beyninde pranga; Ruhunda darlık…
— Mehmet Seydiyaroğlu
571 “
'Niçin bu hüzün?' Dedim Şaire. 'Hiç' dedi, 'hiç' Acı bir tebessüm ile…
— Mehmet Seydiyaroğlu
572 “
Derler ya; 'İnceldiği yerden kopsun.' Aldırma dost, Bugün var yarın yoksun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
573 “
Zaman ! Bir tetikle bin can. Günah keçisi çoban, Bayım buyur diploman…
— Mehmet Seydiyaroğlu
574 “
Taşıtır sırtında çarmıhını hayat ! Kaç peygamber rahat yüzü gördü ki Evlât..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
575 “
Beşikten mezara, Kısacık bir mola. Misafiriz dedik ya; Yolculuk sonsuzluğa..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
576 “
Gülmek ! ‘Neyime’ dedin de ; Gel etme Gül, gülsün işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
577 “
Beyim görmedik ; Baş koyacak diz. Çilenin emzirdiği, Çocuklarız biz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
578 “
Sağ, sol ! Buyrun tek yol. Geldik gidiyoruz sonu toprak oğul…
— Mehmet Seydiyaroğlu
579 “
Ey Can kim ne derse desin, Hoş gör ki hoş görülesin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
580 “
İnsan bu belli olmaz, Ölse yere göğe sığmaz. Yaşarken kimsecikler sormaz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
581 “
Ey sevgili ! Ne yana gitsem, Sol yanımda sensin sen. Evet sevgin ezelden…
— Mehmet Seydiyaroğlu
582 “
Sarılırken; Çocuklar anasına, Anamız ağladı usta ! Anasızlıktan yana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
583 “
Birden 'O kim ki?’ dedi, Kibrinden ! Evet somurtan iblis. Çatladı gülmekten…
— Mehmet Seydiyaroğlu
584 “
‘Dün gitti’ dedi Şaire, ‘Gün bugün’ dedi Şair. Tatlı bir tebessüm ile…
— Mehmet Seydiyaroğlu
585 “
Tilki sinsi,kurnaz Aslan aslandır evlat. Dişisi erkeği olmaz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
586 “
Dost ! Doğulu, Batılı ne olursan ol; Sonuçta can taşıyor kul. Düşünürsen işte sana yol…
— Mehmet Seydiyaroğlu
587 “
İster sağ, ister sol ! Sonsuzluğa çıkar yol. Dünya bu evlât; Sen agâh ol…
— Mehmet Seydiyaroğlu
588 “
Ey Dost ; Sen taşırsın onu gönlünde, O ise kemirir beynini habire..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
589 “
Kuluz be Usta Kusurlu olsakta , İnsanız sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
590 “
'Sevdim' dedi, Hevesti anlık. Seven uykuda; Sevgili uyanık..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
591 “
'Niçin yalnızsın?' dedim, Birden gülümsedi; 'Ruhumda O'varken mi?' Dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
592 “
Hayat be Usta Savurdu sağa sola. Yol mu? Sonsuzluğa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
593 “
Ey Dost, İşte dünya; Kısa bir mola Yolculuk mu ? Sonsuzluğa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
594 “
Oğul; Bırak bildiğini okusun, Sen öğrenmekle mesulsün..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
595 “
Tutsak beyin, Gözlerde kin! ‘Hoşgörü’ dedin de; Nedir ki Beyim..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
596 “
'Çilem' dedi Şair 'çilem' Acıyı çekenden, Dostluğu garipten öğren..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
597 “
Oğul ve kız, Evet sırrımız. Gösterme acısını, Biricik Rabbimiz.
— Mehmet Seydiyaroğlu
598 “
Emek dedinde.. Kimi beyni ile, Kimi gücüyle, Çalışıyoruz Beyim neticede..
— Mehmet Seydiyaroğlu
599 “
'Hey sen ! Nedir bu çilen?' ‘Bilmem ki Beyim, Nasıl söylesem…’
— Mehmet Seydiyaroğlu
600 “
Herkesin bir özeli, Ben mi? Sensin ! Ey Şefkatli Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
601 “
'Eşitlik' dedin de; Evet denge, At Beyim at Atabildiğince..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
602 “
Buyrun bilmece; Sizin mahalle, Bizim mahalle, Adem kimdir o halde..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
603 “
'Kavuşmak' dedim. 'Hey kendine gel, Ayrımıyız ki' dedi. Vefalı Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
604 “
Ey dost ; Bırak onu şonu, İnsan bu nasıl bakarsa, Öyle görür onu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
605 “
Kavuşmak mı ? Düşünmedik be Usta. Sevdik biz, Uzaktan sevdik sonuçta!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
606 “
'Çoban' öyle ya, Bin can bir pula. 'Cahil' dedin ya bayım; Aşk olsun anlayana..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
607 “
Unutma ! Diz çöktüremezsin Asrın ordusuna, Bir Mehmedim yeter; Yeter de artar sana..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
608 “
"Kuru laf, Karnım tok." dedi, Akılsız baş, Gerildikçe gerildi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
609 “
Atamız Adem, Yolculuk baba yurduna. Buyrun işte dünya; Kısacık bir mola…
— Mehmet Seydiyaroğlu
610 “
Davası benlik, Gözünde kan. Sen Ey Taassup; Nedir bu şan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
611 “
Kısacık ömür, Yolculuk her an. Düşünsene bir an; İnsan insana düşman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
612 “
Derler ya; ‘Bilinsin istedim.’ Din ile kin, Tezattır Beyim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
613 “
Katı kalp, Şartlanmış beyin. ‘Hoşgörü’ dedin de; Güldürme Beyim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
614 “
Nedir bu suizan? Kusurcu fesat. Aldırma Evlat, İblis’e inat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
615 “
Niyet okuyucu, Al sana adam Kusurcu iblis; Buyrun burdan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
616 “
Ey Dost! Her canlı güzel, İnsan zaten güzeldi. İncelik incitmemekti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
617 “
Gülümsedi , 'Söyle' dedi 'Aşk'a dair' Kaldırdı başını birden; 'Sen varken mi?' dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
618 “
Beyim 'cahil' dedin de; İblis ilimsiz mi sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
619 “
Her canlıda incelik, Evet, Hakk’ın eseri! İnsan dedin de Beyim; Güzeller güzeli…
— Mehmet Seydiyaroğlu
620 “
Usta be! ‘Körlük’ dedin de, Nankörlük ettiler. Kusursuz sevdik; Kusur gördüler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
621 “
Bu nasıl bir hınç; Kabahat kadere. Ufku karanlık, Gayretsiz avâre..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
622 “
Derler ya; 'Pişmişi ham etme' Kargaya özenipte, Gül'ü incitme!
— Mehmet Seydiyaroğlu
623 “
Bir ömür verdik bir tebessüme ! Görmedik Usta be, Görmedik işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
624 “
Usta be! 'Gönül dağı' dedin de; Pişiriyor insanı çile, İstesede istemesede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
625 “
Bir çiçekle yaz gelir gelmesinede, Mesele çiçekleşip çiçeği incitmemekte..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
626 “
Dünya bu ya, İmtihan sonuçta. Uzaktan sevdik, Sevdik Be Usta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
627 “
Derler ya; Derler ya; 'Dostun cemali, cennettir bana.' 'Aşk' dedi Mansur, Aşk olsun ona..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
628 “
Annesiz bebek, Birkez anne dememek. Bilmem ki Beyim; 'İyi ki doğdun' ne demek..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
629 “
Evet; 'Gülpembe' Gülsün işte, Gülsen de, Güller açsa çehrende…
— Mehmet Seydiyaroğlu
630 “
Tek tip fikir, Hoşgörü lafta, Kuzuyla kasap; Hep aynı safta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
631 “
Savursalar da sağa sola, İnsanız ya Usta; 'İnsan' sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
632 “
'Kim o?' dedi, 'Sevgi' dedim. Açıldı hemen; Dört kapı birden…
— Mehmet Seydiyaroğlu
633 “
Bunca vefasızlığa alıştık be Usta. Mesele cibilliyet; Cibilliyet sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
634 “
İster gizle ister gizleme, Meylin nereye ise; Gayretin o yöne..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
635 “
Fikirler sabit, Beyinde kin. Sen ey taassup Dar mıdır din..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
636 “
Ey Sevgili; Çeken bilsede ayrılığın derdini. Biz ayrımıyız ki, Ezelden beri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
637 “
Beyim; Odun işe yarıyor sonuçta. Peki ya ; Adam odunsa..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
638 “
'İsmin' dedim, ‘Devrim’ dedi. 'Nasıl yani?' dedim, 'Mansur misali.' dedi; Gülümsedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
639 “
Ulaşılmaz zanneder kendini köle, Bekler huzura Hüda; En az beş kere..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
640 “
Bunca güzellik, Göz kusur peşinde. ‘Körlük’ dedin de Beyim; Kör basiret işte..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
641 “
Bu ne ilgi ? ‘İsmin’ dedim, 'İsmin neydi?' Eğdi başını sol yanına ‘Devrim’ dedi, gülümsedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
642 “
Burası dünya, Aldırma be Usta; Misafiriz ya sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
643 “
Ey Sevgili ; ‘Çile yakışmış.’ dedin de, Evet, çilenin emzirdiği Çocuklarız neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
644 “
Dünya bu; Gelmek elimizde mi? Gitmek elimizde olsun. Bilmem bu kavga niye, Bilene aşk olsun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
645 “
Derler ya; 'Ayın şavkı vurur sazım üstüne.' Bam teli bu Beyim, Dokunuyor neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
646 “
Her güzellik Bir şiirdir okumasını bilene, Usta be ‘şiir’ dedin de; Sahi, bundan köre ne…
— Mehmet Seydiyaroğlu
647 “
Evet; ‘Anı’ dedin de; Bir tebessüm etti, ‘Canım’ dedi ‘canım’, İşte en güzel anım…
— Mehmet Seydiyaroğlu
648 “
Ey Dost; Biri Peygamber, Diğeri Müseylime, Hemde aynı dönemde. İşte akıl, buyrun irade..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
649 “
Dünya bu döner, 'İnsan' dedin de Beyim ; Herkes kendine eder..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
650 “
Evet bam teli ! Güldür, gül dedik ya nefesi, ‘Veysel’ dedin de Beyim; Sevgidir mezhebi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
651 “
Ateşten bir denizi, Mumdan bir kayıkla geçtik ! Geçtik elhamdulillah…
— Mehmet Seydiyaroğlu
652 “
Kör basiret, Beyinde dert. Taklitçi maymun, Buyrun hürriyet..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
653 “
Hem teşekkür, Hem tebessüm etti. 'Bunda ne var?' deme; Bu bir incelikti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
654 “
Gönül dağı bu, Başında duman, Evet bazen yağmur, Bazen boran..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
655 “
Benlik putu Doğruldu birden; ‘Ben’ dedi ‘ben’ Eyvallah etmem..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
656 “
Sen ‘Aşk’ de; İster bid’at desin, İsterse mürted. Sevgili der ya ‘Sabret’…
— Mehmet Seydiyaroğlu
657 “
Başına buyruk, Al sana kahkaha. Dipsiz karanlık; Buyrun yolculuğa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
658 “
Semirmiş gövde, Homurdar nefis. Nedir senin derdin? Ah seni iblis..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
659 “
Beyim ! İnsan bu, beşer Kimi gözden düşer, Kimi gönüle düşer…
— Mehmet Seydiyaroğlu
660 “
Nasıl bir fikir ? Bunca köle. Taassup dedin de; Buyrun zirvede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
661 “
Derler ya; ‘Yalancının mumu Yatsıya kadar yanar.’ Yahu ölünceye kadar Yansa ne yazar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
662 “
Sen Çoban; Nedir bu figân Gözyaşı, barut, kan, Bu mudur diploman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
663 “
Evlât; Kahrolsun demekle kahrolsaydı eğer Cepheden cepheye, Koşar mıydı Peygamber..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
664 “
Nasıl bir sevgi; Bunca mazeret, Herşeyden şikâyet, Nedir bu gaflet..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
665 “
Bunca çığlık, Dayandı arşa. Bir beden ki paramparça..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
666 “
Sır dolu dava, Netice acı. Al sana hürriyet; Buyrun darağacı..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
667 “
Ey Dost, Haklıysan davanda, Düşmanın çok olacak; Boşuna sızlanma..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
668 “
Görüşler farklı, Bu bir zenginlik. Hoşgörü dedin de; Beyim en güzel incelik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
669 “
Kadın bu; Şefkâtli arkadaş, Sırrına sırdaş, Evet en güzel yoldaş….
— Mehmet Seydiyaroğlu
670 “
Dost; Selam sana, Yoluna, yoldaşına, Vefalı Candaşına…
— Mehmet Seydiyaroğlu
671 “
Özünden kopmuş, İşte avâre. Taklitçi maymun, Zavallı bîçare..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
672 “
Beyim; Derdi madde olanın, Dostluğu menfaate dayalıdır..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
673 “
Dünya bu; O’na, onsuzluğa, Kim karışır sana Karar senin sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
674 “
İyilik ve kötülük, Hep mücadele içinde, Buyur irade; Gayret senin elinde..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
675 “
Bu nasıl bir illet ? Acımasız dert, Herkeste kusur ara; Kendini ihmâl et..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
676 “
Beyim; Kusur aramak, İblisin huyu. İnsan bu, Peygamber Adem’in soyu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
677 “
Ve şair ekledi. Kusurluyuz diye, Kusursuz sevmeyelim mi? Dedi ey biricik sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
678 “
Bayım! Farklı fikirler çiçeklere benzer, Filler istesede; İncelik gösteremezler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
679 “
O bir Şirin, Sen ise Ferhat. Sevgiliye ulaşmak; Kolay mı Evlât…
— Mehmet Seydiyaroğlu
680 “
Ey Vefasız! Gittin gitmesine de, Heyhât Ucuza gittin neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
681 “
'Ölçülü sev' dediler, Kaçırdık be Usta . İnsanız ya, İnsanız sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
682 “
Ey Dost! İstediğin kadar gerçeği söyle, Anlatamazsın; Anlamak istemeyene..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
683 “
El bebek gül bebek… Anamız ağladı Be Usta! Bilmem ki, bu ne demek..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
684 “
'Bunca yolu, Boşuna mı geldik?' dedi. Dedim ki; Gönül işi bu, akıl işi değil ki..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
685 “
Ey Sevgili! O gün demiştim ya 'Beli' Evet; Sakladım inci misali, Gönlümde sevgini…
— Mehmet Seydiyaroğlu
686 “
Fikre saygısız, Kendini över. Beş para etmez; Buyrun ciğer..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
687 “
Şair der ya; 'Gelsene dedi bana' 'Gülsene dedi bana' Evet üç Haziran’da Yürüdü sonsuzluğa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
688 “
Hürriyet lafta, Fikre zindan. Evet çile adamı; Nazım Hikmet Ran..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
689 “
Tuhaf değil mi Dost Sahip olamaz göz kapaklarıan, Hakim olmak ister koca dünyaya..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
690 “
Şiir dedi şiir; Her gülüşün bir şiir, Değil mi dedi şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
691 “
Niyet okuyucu, Üstelik insan! Şaşırdı iblis, Nedir bu suizan..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
692 “
Şiir dedin de; Her güzellik bir şiir. Evet sevgiden gelir, Gönülde bestelenir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
693 “
Evet Bayım; Her fikir bir çiçektir görene, Asıl mesele, Hoş görebilmekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
694 “
Dev aynasında cüce, Belirdi birden; ‘Ben’ dedi ‘Ben’ ‘Eyvallah etmem..!’
— Mehmet Seydiyaroğlu
695 “
Duvar adam, Herşeye duvar ! Her fikir bir çiçektir; Bunda ne var..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
696 “
'Her fikir, Bir çiçektir.' Dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
697 “
Ey Dost ; Ne derse desin , Biz insan dedik ! Sevdik evet , Ezelde birdik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
698 “
Bu nasıl beyin? Basiret âmâ, Bir taassup ki; Bunca can hebâ..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
699 “
Karıştımı madde mânâya, Evlât; Girer menfaat, Hemen sıraya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
700 “
'Temmuz' dedin de; Sır dolu bir gece, Birden bir selâ, Yetti, yetti de arttı o gece..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
701 “
Ey Dost ! Bırak eleştirsin, Eleştiri; Gizli ilgidir bilmez misin..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
702 “
Bayım; Bizde çiçek açmasını bilirdik, Ezildik, horgörüldük, Böylece toprağa gömüldük…
— Mehmet Seydiyaroğlu
703 “
Kars’ım, Edirne'm, Karadeniz, Ege'm. Göz bebeğim Ülkem; Beyim başka şey bilmem..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
704 “
Deniz'e darağacı, Yusuflara zından. Buyrun Bayım; İster sağdan ister soldan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
705 “
Mansur misali; Bunca aslan. Deniz'e darağacı, Yusuf'a zından..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
706 “
Ey Dost; Çalgıcıyım, Elimde saz. Kimi olmaz der, Kimi yobaz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
707 “
'Hoşgörü' deyip Hor göreceksin, Etme Beyim; Gülmekten öldüreceksin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
708 “
Çile dedin de; Bir ömür tükettik, hal bilmezler içinde. Usta be; Çile değil mi sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
709 “
İnsan bu oğul, Bırak konuşsun. Evlat o kusurlu da; Sen kusursuz musun..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
710 “
'İncelik' dedi Şair; İncinip, incitmemektir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
711 “
Usta be; Bunca kusurcunun içinde, Hiç mi kusurlu yok sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
712 “
Beyim ! Eleştirmesine eleştir. İncelik; hor görüp, İncitmemektir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
713 “
Herşeye kusur, Bunca bahane. Nedir senin derdin ? Sersefil avare..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
714 “
Ey Dost ; Sevdik, evet sevdik. Biz aralıksız sevdik, Eylül Ekim demedik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
715 “
'Tek bir cümle' dedi Şaire, 'Aşk' dedi Şair, Aşk ola cümlenize..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
716 “
'Kısa yazıyorsun' dedi Şaire, 'Aşk' dedi Şair; 'Aşk bir hece' Aşk olsun böylece…
— Mehmet Seydiyaroğlu
717 “
'Fikir ayrılığı' der, Didişir dururuz. Bayım ortak yanımız; Ölümde buluşuruz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
718 “
Ey Can ; Kalabalıkları bırak, Cana can katan var mı? Sen ona bak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
719 “
Usta be; Muhtaçtık biz, 'O'nun zerresine. Heyhat; düşmüş, Karganın pençesine..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
720 “
Dedim ki; Dedim ki; 'Ey vefalı sevgili Bu nasıl bir sevgi?' Gülümsedi; 'İnsanız ya' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
721 “
'Birlik' dedin de ; Savurdular bizi, Sağa sola ! Birden bir sayha ; 'Geçin sıraya…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
722 “
Ölü gayret, Gayesiz hayat. Mutluluk şarkısı, Kadere inat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
723 “
On iki gül on iki imam, Kimi Hacı Bayram, Kimi Pir Sultan, Özümüz bir ey Can..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
724 “
Her yöresi ayrı güzel, Sen biricik ülkem! Yapışmış yakana, Evet bunca değişken..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
725 “
Ormanda çam, Ovada fidan, Evet o da bir can ; Kıyma be adam..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
726 “
Derler ya; ‘Öz çocuğunu yiyen dev gibidir dünya !’ Farkına var, varma; Tüketiyor insanı sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
727 “
Bilmece bu; Gökte barut kokusu, Yerde çadırlar, Bilmem ki çocuklar, Analar niçin ağlar..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
728 “
Ekmekçi çocuk, Ağlıyor anası. Zavallı kedicik, Kalmadı maması..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
729 “
Ey Can; İşte Mecnun işte Leyla, Karıştırma aklı aşka ! Netice belli sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
730 “
Kusurcu göze, Zerrecik bahane, Bırakır gülüde; Takılır dikene..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
731 “
Bir fikir ki, Fikirler hebâ ! Evet zirvede taassup; Nasıl bir kafa..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
732 “
Yığınla çadır, Bunca çığlık; Analar ağlıyor ! Ağlama çocuk…
— Mehmet Seydiyaroğlu
733 “
Prof. Yunus Aydın'a, Selam sana, yoldaşına ! Evet, ilmin ışığında; Aydınlık yarınlara…
— Mehmet Seydiyaroğlu
734 “
Nasıl bir hınç , Şartlanmış beyin. Basireti kör ! Bilmem ki ne deyim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
735 “
Ey Sevgili ! Hani o gün demiştim ya 'Beli' Bugün dediler ki; 'Deli misin deli…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
736 “
Derler ya; 'Ne çare ayrılık zamanı geldi.' Ey biricik Sevgili ! Biz ayrımıyız ki ezelden beri..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
737 “
Kör basiret; Beyinse köle! Dev aynasında, Minicik Cüce…
— Mehmet Seydiyaroğlu
738 “
Birşey söyle dedim, Şiir kokulu sözlerinden; 'Şiir yazmak geliyor' dedi, 'Sana içimden'…
— Mehmet Seydiyaroğlu
739 “
Ömür iki hece, Beynimde bilmece. İstesek istemesekte, Geçiyor neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
740 “
Kimileri uğraşırken birbiriyle, Birileri uğraşır bilim ile. 'Kader' dedin de Beyim; Kader mi bu sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
741 “
Hayranlık bu; Gizli, aşikâr, Bırak eleştirsin ! Bunda ne var..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
742 “
'Parodi' dedi, Evet sanat. Çayhane yada kıraat, Güldürdü bizi, Çaycı Rıfat…
— Mehmet Seydiyaroğlu
743 “
Vefalı, vefasız demedik, Sevdik be usta, hep sevdik, İnsanız ya 'insan' dedik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
744 “
‘Unut’ dedi ‘unut’ Dönemezdi, dönmedi, 'Bir umut' dedi Sevgili, 'Umut.' dedi bekledi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
745 “
Bayım Dünya bu; Eritiyor insanı potasında. Farkına varsa da varmasa da..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
746 “
Öyle ya; Bir ömür be Usta, Alıştık duyarsızlara ! Alıştık sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
747 “
'Sen' dedi 'sağdan,' 'Sen ise soldan.' 'Denge!' dedi 'denge!' Birden bire bir adam…
— Mehmet Seydiyaroğlu
748 “
Usta be; Paran geçse ne, geçmese ne. Nazın geçmiyorsa Sevgiliye..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
749 “
'Kimsin?' dedim, 'Kendine gel' dedi. 'Nasıl yani ?' dedim, 'Mansur misali' dedi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
750 “
Usta be; Aramazsan aramayandan, Bilmem ki; Dost olur mu ondan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
751 “
Bilmem ki Usta acep ne ettik ? Kusurluyuz dedik,kusursuz sevdik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
752 “
Bayım insanız, Budur şanımız. Fikirmi dedin ? Ölüm ortak yanımız…
— Mehmet Seydiyaroğlu
753 “
Niçin bu hüzün? Üzülme be dostum, Bugün varsın, yarın yoksun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
754 “
Ey Can; Güzel söz tohuma benzer, Yeşertemezsin istesende. İncelik incitmeden, Gönüle ekmekte!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
755 “
Somurtma yahu, Ömür dediğin ne ki? Hadi gülüver şimdi, Çok güzelsin çünki !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
756 “
Yolumuz Hakka vara, On iki gül Zehra ana. Can Muhammed aşkına, Dedik ya cem ve cuma; Haydi mübarek ola!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
757 “
Doğu'dan doğan ışık; Her yönde adalet. Mazlumun umudu; Evet bu asil millet !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
758 “
Ey Can ; Hadi artık üzülme. Kişi karakterinin gereğini yapıyor neticede!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
759 “
Bir öyle bir böyle, Bu nasıl sevgi söyle ! Sen taklitçi şey; Buyur şöyle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
760 “
Dedi ki; 'Fikrimde değilse saygı beklemesin benden.' Dedim ki; Minicik birinden bu beklenmez zaten..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
761 “
‘Kasım ayı’ dedin de; Bir gün var ki içinde, Hüzünleniyoruz Beyim. Ecdat bu, Ecdat neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
762 “
Bir ömür be Usta, Ne dersen de; Anlatamıyorsun sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
763 “
Bayım insanız, Budur bizim şanımız. Sen hor görsen de; Ölüm ortak yanımız..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
764 “
Aylardan kasım, Onun da yasın. Kalk ey Şanlı Çınar; Analar ağlamasın..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
765 “
Bayım ; Fikri farklı olabilir, İnsan bu neticede. Asıl mesele 'insanız' diye sevebilmekte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
766 “
Bayım biz insanız; Saygı zaten mecburi, Sahi sen hiç sevdin mi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
767 “
'İsmin' dedim, 'Döndü' dedi. 'Nasıl yani?'dedim, Gülüverdi, 'Bahar misali' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
768 “
Dedik ya Usta; Kusurlu olsakta, Kusursuz sevdik sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
769 “
Madde ! Evet en önde. 'Kanaat' dedin de Beyim; Bu mudur sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
770 “
Beyim; Gönül aşkın evi ise, ki öyledir, Öyleyse bu benlikte neyin nesidir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
771 “
'Cem' ve 'Cuma', Hak Erenler yoldaşın ola, Hızır baba seni bula, Cuman bayram ola..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
772 “
'Anne' dedi, 'anne' Ne demekse ? Görmedik ki Beyim, Görmedik işte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
773 “
Yunus’um Hünkâr Pîrim sana, Öyle ya; Dostun gül cemali Cennettir bana..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
774 “
Dedi ki; 'Aklım ermedi bu işe.' Dedim ki; ‘Ayak altında dolaşmak akıl işi mi sence..?’
— Mehmet Seydiyaroğlu
775 “
Gözünde kan, Gönlünde maraz. Nedir bu hınç ? Merhamet biraz!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
776 “
Ey Can Hadi üzülme! Kim ne öğretmişki öğrenmek istemeyene..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
777 “
Derler ya; 'Sen insanoğlusun kör olamazsın' Körlük değil be Usta, Ezildik evet, ezildik sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
778 “
Gönlün döndü mü bir kere; Gayretin galebe çalar o yöne. Sen istesende istemesende!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
779 “
Düştü gurbete yolumuz, Kimi oğul kimi kız. Bayım biz bozkırın çocuğuyuz!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
780 “
Âmâyım sevgili âmâ, 'Gözüne göz olurum' dedi Rıfat, Şahit olsun buna kâinat!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
781 “
Kimi kıymet bilmez, Kimine denk gelmez. Üzülüyoruz be Usta, İster istemez…
— Mehmet Seydiyaroğlu
782 “
‘Neşelisin’ dedim, 'Sol yanım' dedi. ‘Nasıl yani?’ dedim, 'Sevgili' dedi; gülümsedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
783 “
GEYLÂNİ'DİR PİRLERİ
— Mehmet Seydiyaroğlu
784 “
DE ALLAH ALLAH
— Mehmet Seydiyaroğlu
785 “
Evlat aman ha; Çabuk darılanla yola çıkma, Hem beynini hem gönlünü yorarsın sonra!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
786 “
Usta be ! Beyine kin yerine, Gönüle gül ekilse keşke. Kısacık ömür; iki hece neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
787 “
'Aşk' dedi 'Aşk' 'Öyle ulu orta söylenmez.' Birden Mansurca bir ses; ‘Vah’ dedi ‘Vah’ ‘Özünü bilmez !'
— Mehmet Seydiyaroğlu
788 “
Ey Dost ! Aşıklık töresidir bu; Sevgili uyanıkken, Seven hiç uyur mu?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
789 “
Birbirimizle didişmekten, Bir tebessüm etmeye vakit mi kaldı be kirve..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
790 “
Ey Sevgili ! Bilmez misin ; Seven sevdiğine naz eder, Söyle niçin bu keder?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
791 “
Kuru laf, Peynirden gemi. Sahi Beyim; Hiç ezildin mi?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
792 “
Ve kadın: “Duvarsın, duvar!” dedi ve gitti. Hikâye mi dedin? Evet, böylece bitti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
793 “
Basireti kör, Beyinse köle. Bilmem ki Beyim; Bu inatlık niye?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
794 “
Nasıl bir sevgi, Davası anlık. Seven uykuda, Sevgili uyanık!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
795 “
Sen kadınım ! Ruh-u revanım, Yoluma yoldaşsın, Biricik ortak yanım…
— Mehmet Seydiyaroğlu
796 “
Ve Şair ekledi; Sevgili ! 'Gönlüme düşen ilk cemremsin.' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
797 “
‘Bir çay içelim mi ?’ Dedim öylesine, 'Şeker benden' dedi. İnci gülüşü ile…
— Mehmet Seydiyaroğlu
798 “
'Niçin bu kadar şirinsin?' dedim, Gülümsedi; 'Bilmez misin aşk inceliktir.'dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
799 “
Tek derdi, Evet rahatlıktı; erdi ! Mutluluk şarkısı, Gerdikçe gerdi.
— Mehmet Seydiyaroğlu
800 “
Usta be; Birbirimize surat asmak yerine, Keşke gülücük kondursak çehremize. İnsanız ya neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
801 “
Birden, 'Neyin var ki?' dedi aşka dair; 'Göz yaşı ile yoğrulmuş sabrım' dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
802 “
Bir varlık, bir darlık, Bayım bilmece; Dünya bu, Değişmez neticede!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
803 “
Sen çabalamana bak, Ne anlatırsan anlat; Kişi gayreti kadar alır Evlât!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
804 “
Ve Şair; 'Bu kavgada neyin nesi?' dedi, ekledi 'Geçen zaman değil, Ömründür !' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
805 “
Ey Sevgili ! 'İncelik nedir?' dedim, Birden başını eğdi; 'İncitmemek' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
806 “
Sen agâh ol, Su uyusun bırak. Vatan bu Evlât; Gerisi teferruat!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
807 “
Yol Ehli-Beyt’in yolu, Pir’im Hünkâr Veli; Hüseyin’im Zehra’nın gülü, Medet Ya Esedullah Ali!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
808 “
İnan inanma, O'ndan O'na. Ah be zerrecik ! Ne oldu sana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
809 “
'Hoşçakal' dedi, 'Sol yanım' dedim, Gülümsedi; Gülyüzlü Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
810 “
Ey Sevgili; Hani demiştim ya 'Belî' Bağladım gönlümü, O günden beri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
811 “
Adam ! Evet Adem. Sahi Bayım, Bu ayrım neden?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
812 “
Ey Can; Seven zaten yol bulur, Sevmeyenin yolu, Mazeretle doludur!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
813 “
Bunca mazeret, Bayım hayret. Ne bu palavra, Nasıl bir gayret !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
814 “
Aman ha Evlât burası dünya. Bugün tekme attığına, Yarın muhtaç olursun sonra..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
815 “
Evet; 'Sevgi, incelip incitmemektir.' Dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
816 “
Ey Oğul; Başkasının fikrine saygılı ol. O ne olursa olsun, Sen insanoğlusun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
817 “
Dedi ki; 'Dile benden ne dilersen?' Dedim ki; 'Zaten ben, sensin sen.'
— Mehmet Seydiyaroğlu
818 “
Ve Şair ekledi; 'Hangi güzellik bedelsiz ki?' dedi. Gülümsedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
819 “
Her mevsim bir fikir, Evet; 'Fikir misali.' dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
820 “
Hamı pişireceği yerde, Pişmişi ham etmekte. ‘Cahil’ dedin de Bayım; Sahi kim sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
821 “
Ey Can ! Herşeyi aklına takma, beynini yorarsın. Gönül pencerenden bak ki, huzur bulasın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
822 “
'Gün doğmadan neler doğar.' derler ya, Neler doğmasada o'gün, Doğacak be Usta, Doğacak sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
823 “
Gülüverseydik keşke, Didişmek yerine. Usta be ! Fikirler çiçekler gibidir neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
824 “
Ey Can; 'Bir söz söyle' dedi, 'Kardeşliğe dair.' 'Her fikir bir çiçektir.' Dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
825 “
Yerde kan damlası, Barut yüklü bulut. Barışın çocukları; 'Umut' dedi 'umut'!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
826 “
Hadi; Bu ümitsizlikte niye? Dünya bu neticede, Olan olmuş bir kere, Yeniden başlıyoruz birlikte…
— Mehmet Seydiyaroğlu
827 “
Kin tohumu yerine, Gül serpiştirselerdi keşke. Cahil dedin de Bayım; Tarifi nedir sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
828 “
Evet; Aşk bu çile, Sevdik be Usta. Sevdik bile bile!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
829 “
Elbette hak yerini bulmuş, Sen ey benlik, Ne olduysa sana senden olmuş!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
830 “
Evet; ‘Denge’ dediler 'denge', Kardeşi kardeşten ettiler. Kimini zındanda, Kimini darağacında çürüttüler!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
831 “
Evet ! Her bakışı bir şiir, ‘Şiir bakışlım’ dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
832 “
'Denge, denge' dediler, Heyhât; Kimini darağacında, Kimini zindanda çürüttüler!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
833 “
Pîrim der ya; 'Demiri demirle dövdüler.' Heyhât; Gencecik beyinleri, zindanda çürüttüler!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
834 “
Devrimci Derviş; 'Ya hu' dedi 'Bu ne iş ?' Dedim ki; Mansur bu, Gerekeni söylemiş!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
835 “
Seven sensin, Sevdirende sen. Sevgili ! Sevmeseydin sever miydim ben..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
836 “
Evet, önce vatan ! Bugün Bayram. Tüm ecdâda selâm, Dedik ya Evlât; Son yurdumuz bu vatan!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
837 “
Gam, keder, Dost; dünya bu geçer, 'Kimine zindan, kimine cennet' der; Taif'te taşlanan Peygamber!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
838 “
'Cahil' dediler, Diplomasız çobana, Bayım bir çıkar uğruna; Kıydılar bunca cana!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
839 “
İnsan bu neticede; Oturup eleştireceğine, Kalk da, Güzel eylemler sergile!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
840 “
Evet ; Başkasının kusuruyla uğraşmaktan, Başını kaşıyacak vakti yok zavallının !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
841 “
Ve ekledi; 'Çok özleyeceğim seni.' dedi. Dedimki ; 'Ey Sevgili biz ayrımıyız ki ezelden beri..?'
— Mehmet Seydiyaroğlu
842 “
Dediki; 'İyilik iyidir.' Dedimki; Ey Dost ! 'İncitme' diyen kimdir ? Evet Aşk benim mezhebimdir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
843 “
'Anılar' dedinde Usta; Burası dünya. Kısacık ömür, Evet anlık bir rüya!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
844 “
BURASI DÜNYA
— Mehmet Seydiyaroğlu
845 “
Cüce gayret, Hayret Beyim hayret. Minicik tepe; Dağ görünür elbet..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
846 “
Ne sırmalı kaftan, Nede yamalı fistan. İnsan bu Bayım; Değil mi Haktan..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
847 “
Sen ! Kaf Dağındaki cüce; Küçülmez kimse, Senin küçümsemenle !..
— Mehmet Seydiyaroğlu
848 “
Görüşü ne olursa olsun, İnsan bu Usta ! Sevdik, hep sevdik, Uzaktanda olsa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
849 “
Usta be ! Herkes severim derde; Karşılıksız sevene, Ne derler sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
850 “
Aşk bu Dost; Kimine gam, Kimine can. Talipsen, imtihan!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
851 “
Dedi ki; ‘Kimi gül, kimi diken.’ Aynı suyu içen, Güle dönüşür birden.
— Mehmet Seydiyaroğlu
852 “
Küçümsedi, Basit gördü güya. Buyrun Kafdağı; Tepeden tırnağa riya!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
853 “
Firavun bu; İddiası ilahlık. Benlik zirvede, Taklitçi mahluk!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
854 “
Bir bayramlık alana, Yanında bir gönül bedava. Bayram dedin ya Bayım; Bayram bu sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
855 “
Meylin nereye ise, Gayretin o yöne. Boşuna mazeret; Değişmez netice!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
856 “
Engerek zehrinde, Yoğrulduk bunca zaman. Kalmadı çiğ yanımız, Aman Allah'ım aman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
857 “
'Aman' dedim 'aman' Düşecek çukura, 'Diyemedim' demişti ya; Toz kondurmam ona!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
858 “
'Canım' dedi, Canımın içi. Ve ekledi; 'Ben de sen yetmez mi?' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
859 “
Usta be; Kusurluyuz, Hata ettik, ettikte Vefasızlık etmedik!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
860 “
Keşke vedalaşmaya bir sınır getirilseydi ! Sevgili; Seven sevdiğinden ayrı mı ki..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
861 “
Bunca çileye inat, 'Gülüşün" dedim' gülüşün." 'Nasıl yani?' dedi, 'İnci misali.' dedim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
862 “
Küçümsedi, dedi ki; 'Benim onlarla işim olmaz.' Dedim ki; zaten onlar da, Seni insan yerine koymaz!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
863 “
Ey Sevgili; Dilim de sen, Gönlüm de sen. Ne yana dönsem; Ben ben değil, Sensin sen…
— Mehmet Seydiyaroğlu
864 “
İnceldik, İncitmemek uğruna. Bir kere bile olsa, İncitmedik be Usta!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
865 “
Nedir bu çehre ? Bunca külfet, 'Bir tebessüm.' dedim; Ne olur lütfet…
— Mehmet Seydiyaroğlu
866 “
İnsanız Bayım; Budur ortak yanımız, Geldik gidiyoruz, Mesele farkında olmamız!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
867 “
Ey Can ; Mahkumsan akıl hisarında, Aşka kanat çırpma. Mahçup düşersin sonra!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
868 “
Evet; Katarımız on iki imam. Kimine zindan, kimine urgan. Beyine pranga, akla ziyan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
869 “
Dedim ki; 'Sevgili, çayın rengi gülden,' Dedi ki; 'Kokusu benden.' Hadi içelim bi çay istersen…
— Mehmet Seydiyaroğlu
870 “
Âgah ol; Ha Firavun ha moğol, Düşman uyur mu hiç Ey Oğul!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
871 “
'Torun' dedin de; Oğuldan olan hep önde. Sahi Beyim ! Hak mı bu sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
872 “
Şartlanmış beyin, Yığınla köle. Nedir bu doyumsuzluk; Doğuruyor habire..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
873 “
Dedi ki; 'Ne idik ne olduk?' Dedim ki; Yokluk bu, Gam ile dolup aşk ile yoğrulduk…
— Mehmet Seydiyaroğlu
874 “
Oyun içinde oyun, Uyutulmuş beyin. Cananı candan ettiler, Bak cambaza Beyim!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
875 “
Hüzün Gülü; Öz yurdundan ettiler, incittiler seni Sen Sevgili, İncitmedin ki kimsecikleri!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
876 “
Pir Kulfakir der ya; 'Çıkarma gönlünden, Dinim imanım. Sana muhtaç, sana nâlânım.' Ey Gül Şehrindeki Gül Sultanım!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
877 “
Şair der ya; 'Öz yurdunda parya.' Ayasofya, Kırıldı zincirler sonunda, Öyleya kim demiş, Gönüllere vurulur pıranga!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
878 “
Ey Can dedim; İncinir, incitmezsin. Sahi sen kimsin ? 'Bilmiyor musun?' dedi, Vallahi Aşk olsun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
879 “
Ey Can ! Kâbe dedin de; Kimi evin, kimide ev sahibinin derdinde, Gönül buya, gönül neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
880 “
'Sen kimsin?' dedi, 'Hem ederin ne.' Dedim 'Hiç, hiçim işte.' Yetmez mi bu sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
881 “
Hoşgörü yerine, Kin yüklediler beyine. Kurbanlar sunuldu Bayım; Gölgelerin gücüne!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
882 “
Hey Hak ! Vicdandan yoksun, Şefkatten ırak, Mangalda kül kalmadı; Üfleme bırak!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
883 “
İncitmem insanı, İnan ölsemde. Gölge misali ölüm; Zaten ensemde!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
884 “
Dedim ki; 'Yüzünde tebessüm, Sahi hep böyle misin?' Birden öyle bir gülüverdi; İnan ömre bedeldi!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
885 “
Bahar mı gördük Beyim? Zehmeride çiçek aç dediler açtık, Açtıkta, ötelediler, 'Buda neyin nesi?' dediler Çünkü kördüler!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
886 “
Edep ya Seydiyaroğlu ! Hünkârım ne buyurdu; Yolki erenler yolu, İncinsende incitme kulu!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
887 “
'Çocuklar gibisin.' dedi, 'Sevimli', dedim ki; 'Sevgili, şımartan sensin, Suç benim mi..?'
— Mehmet Seydiyaroğlu
888 “
Mevsimler misali, Fikirler çiçekler gibidir. Sahi Beyim insan insanı Niçin incitir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
889 “
İstediğin kadar gerçeği söyle, Dinletemezsin ön yargılı kişiye. Evet; Fikri sabittir neticede!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
890 “
Aşıklık töresi bu; Ta Adem'den beri. Biz hiç ayrılmadık ki, Ey Sevgili..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
891 “
'Cahilsin' dedi, 'Hem kim oluyorsun sen ?' Dedim; 'Ben Âdem'den, Değilim ki kitap yüklü merkepten!..'
— Mehmet Seydiyaroğlu
892 “
Ey Dost ; Beyine kin, Gönüle kezzap suyu döktüler. Seni bana, Beni sana düşman ettiler!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
893 “
Söyle be Hafız; Abdestin telafisi belli; Sahi insanı incitene, Ne demeli..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
894 “
Nedir bu Azizim, Herşeyden şüphe, Evet şüphelisinde; Şüpheleri üzerine çekme..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
895 “
Dost; Bırak şu umutsuzluğu, Nerde görülmüş aydınlığı, Karanlığın boğduğu..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
896 “
Ey Dost ! Eritsede dünya potasında; Yürüyoruz birlikte sonsuzluğa. Öyle ya yeniden doğuşa..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
897 “
Cemre misali, Ak düştü saçlarımıza be Usta. Eritiyor neticede, Dünya insanı potasında..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
898 “
Düşün bir an; Peygamber Âdem atan, Hacı Bektaş, Hacı Bayram, Özün özümdür ey Can..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
899 “
Dev aynasında cüce ! Bu kibrin neden ? Bulunmaz Hint kumaşı, Öldürdü gülmekten…
— Mehmet Seydiyaroğlu
900 “
'Söz dinletemiyorum ki' dedi, 'Hayırdır' dedim, Birden bir of çekti; 'Sol yanım' dedi ve gitti…
— Mehmet Seydiyaroğlu
901 “
Azizim aşk bu; Akılla tartma, Akıldan çıkarsın sonra!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
902 “
Evet; Mor çiçekli, çam kokulu dağlar, Şehirden uzakta, Orada bir köy var…
— Mehmet Seydiyaroğlu
903 “
Doyumsuz hırs, Nedir bu gayret ? Buyrun mutluluk; Al sana cinnet..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
904 “
Edep ! Kim demiş? Bilmem ne demek, Evet haddini bilmek, İncinip incitmemek…
— Mehmet Seydiyaroğlu
905 “
Derler ya; 'Edep yâ hû' Evlat işte mesele bu..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
906 “
Ey Dost; 'Sanatçı' dedin de, Dokunur gönlümdeki bam teline ! Herbiri Davudî sesiyle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
907 “
Evet 'Sanatçılar'; İnsanlığı kucaklayan, Birer gönül elçileridir.' Dedi Şair…
— Mehmet Seydiyaroğlu
908 “
Aldırma be Usta; İncitmediklerimiz, İncitti bizi sonuçta!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
909 “
Ey Can; Küçümseme, hele bi dinle. Görüşü ne olursa olsun, O bir insan neticede!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
910 “
Masum bakışlı çocuk, Gözleri boncuk, Sen şefkat çiçeği, Gül dalında tomurcuk!..
— Mehmet Seydiyaroğlu
911 “
'Yine daldın, dedim deryalara,' Eğdi başını sol yanına, Söyle dedi Kirve söyle; Ne yaptık ki biz bu vefasızlara..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
912 “
Etliye karışma, Sütlüden kaç. Bayım ahraz kölenin, Acep pahası kaç..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
913 “
Sevgili ! Sahi neydi o öyle ? Taş çıkarttın güllere, O inci gülüşünle…
— Mehmet Seydiyaroğlu
914 “
'Ömür' dedim 'ömür, İki hece.' Dedi ki; Madem öyle, Bir çay içelim mi Misafirce..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
915 “
'Hayvan' dedi 'hayvan', Bayım o da bir can. Hani merhamet? Bu nasıl insan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
916 “
Tüm mahlukat, Değil mi Hak'tan? Aman ha Evlat; Şefkatli davran..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
917 “
Herşey zıddıyla; Yunus'da lazım, Kasım'da lazım. Dünya bu, aldırma Cancağızım..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
918 “
'Dertlisin' dedi 'Söylesene yoksa şair misin' Dedim ki; Dert söyletir, bilmez misin..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
919 “
Bayım; Çile ile yoğrulmuş hamurumuz, Görmedik ki; Baş koyacak bir omuz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
920 “
Rehberim; Gülyüzlü örneğim, İşte beynim, Sana emanet öğretmenim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
921 “
Ey Oğul; Bırak kim ne derse desin, Sen insanoğlusun. İçin hak dışın halkla olsun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
922 “
'Parodi' dedi Şair 'parodi' Evet güzel sanat, Bu ne çehre, bin parça surat ? Gülsün yahu hadi Gül ,dünyaya inat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
923 “
Usta be ! Ölüm öldürülmemişken, Vakit öldürüyoruz, Fikir ayrılığı yüzünden..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
924 “
Aman ha evlât; Tökezledi mi bir devlet, Biner tepesine, Yetmiş iki millet..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
925 “
Bak evlat ; Aşk yolu bu Taşlasınlar bırak. Kaldımı çiğ yanımız Asıl sen ona bak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
926 “
Ey Can ! Sevgi insanın özündedir; Görene! Dile ne hacet; Bilene..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
927 “
İyi niyetimizden vurdular usta… Evet iyi niyetimizden ! Ödümüz kopardı oysa incitmekten…
— Mehmet Seydiyaroğlu
928 “
Sen Çamur adam; Nedir bu gıybet ? Bu ne iftira, izi kalsada. Kim demiş güneş, Sıvanır balçıkla..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
929 “
Ömrünü verdin, Eline ne geçti ? Dedim; Birden başını eğdi, gülümsedi, Mecnun misali mi ? Dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
930 “
Beyninde kin, Zihninde su-i zan ! Bu nasıl bir salya ? Hep bir ağızdan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
931 “
Hani derler ya; 'Kaşın çeğmelenmiş kiprik üstüne' Sevgili ! Beni benden aldın İnci gülüşün ile. Sahi neydi o öyle ?..
— Mehmet Seydiyaroğlu
932 “
Ey oğul ! Toprak hamurun, Aşktır suyun. Aman ha evlat; Kıymetini bil yurduyun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
933 “
Ve şair ekledi; 'Taş çıkarttın güllere' dedi, O gülüşün ile sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
934 “
Hani Şair der ya; Korkma ! Aman ha Evlât ! Sahip çık bu cennet Vatana. Selâm olsun, 'Ya İstiklâl ya ölüm.' diyen, Şanlı atama..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
935 “
Şöyle bir baktı, 'Nerelisin?' dedi, 'Norüyon?' dedim anladı, 'Gurban olurum.' dedi, ağladı…
— Mehmet Seydiyaroğlu
936 “
Mehdi mi? Gelirse eyvallah. Bak işte geldi Rasulullah. Bunca ulema, nice evliya; Bilmem ki, yetmiyor mu sana..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
937 “
Bu nasıl bir incelik, Yahu güldürme. Gül koklamak yerine, Laf sokarsın habire..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
938 “
Birden alaylı çehresiyle; 'O kim ki?' dedi öyle, Dedim ki; 'O bir insan yetmez mi sence..?'
— Mehmet Seydiyaroğlu
939 “
Hadi kör, Bari nankör olmasa. Ne yapsak, ne etsek, Yaranamadık be Usta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
940 “
'Fikirler' dedi, 'Mevsimler misali.' Dedim ki; Sevgili, Bunca çiçekler, Niçin sürgün yedi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
941 “
Devlet bu ! Hem ekmeğini ye, Hem de diş bile. Sahi Bayım; Bu doğru mu sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
942 “
Evet hoyratlık ! Herşeye bahane. De hele kirve; Kader mi bu sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
943 “
Aldırma be Evlat; Hani 'Başka kapı varmı ki?' demişti, Evet zaten gidecekti..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
944 “
Dost, der ya Aşk Eri Nesîmi; 'Vay başıma!' Evet Bayım alıştık, Bunca münkir taşına..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
945 “
'Niyetli misin?' dedi, 'İyi niyetliyim.' dedim, Gülümsedi; Gül yüzlü sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
946 “
Kul ve yol, Der ya Nesîmi; 'Minnet eylemem.' Beyim işte söylem. Başka birşey bilmem…
— Mehmet Seydiyaroğlu
947 “
Yaprak düşecekse, Sonbahar bahane. Ey Can üzülme; İnsan bu neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
948 “
'Çay mı dedi kahve mi ?' Dedim ki Sevgili; 'Şekeri senden mi ?' Bir gülüverdi, Dedik ya; Bin ömre bedeldi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
949 “
'Bi fırsat, bi bahane.' Derken içten içe, Demez mi Sevgili birden bire; 'İçelim mi birlikte bir kahve ..?'
— Mehmet Seydiyaroğlu
950 “
‘Eskici’ dedim, ‘eskici !’ Döndü birden, Dedim ki ‘Yıpranmış gönül de alır mısın ?’ 'Ücreti ?' dedi, ‘Bir tebessüm’ dedim, Gülümsedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
951 “
'Alevi misin?' dedi. Dedim ki; 'Âşığa mezhep mi sorulur Sevgili ?' Bir gülüverdi, Gülüşü bin ömre bedeldi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
952 “
Sahte mutluluk, Sınırsız alem. Sanal' dedi 'sanal', Biricik ailem..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
953 “
‘Kahve’ dedim, ‘Bi kahve içelim mi ?’ Gülüverdi, neşelendi; ‘Kırk yıl geçse, unutmam bugünü’ dedi Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
954 “
Beyim ; İblisi iblis yapan ahlaksızlığı değil, Çok bilmişliğidir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
955 “
Evlat ; Maddeye tapanlardan merhamet beklemek, İblisten sadaka beklemeye benzer..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
956 “
Sen kuru bilgi, semiren benlik, Bu ne kibir, nedir bu bencillik ? Hani merhamet, nerde şefkat, Aşksız bilgi, işte cahillik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
957 “
Nedir bu kin, ne bu hınç ey vefasız ? Ne yaptı ki sana sevmekten başka ? Sen şefkatsiz gönül, çürümüş beyin. İdris mi İblis mi bilmem ki ne deyim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
958 “
Garip geldi, garip gidiyor hak olan, Anlamaz ki basireti kör olan. Sen Ey Hakk adına saldıran, Yolun hak ise hani şefkat be adam..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
959 “
Dedim ki; Ey Zat, ne olur merhamet, biraz da şefkat. Dedi ki; Vay seni mürted..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
960 “
Ahsen-i Takvim üzere yaratılan insan, Elestü'den kalkıp dünyada imtihan olan, Buyurdu Gül Muhammed Mustafa'm; 'En hayırlı insan, insanlara faydası olan'…
— Mehmet Seydiyaroğlu
961 “
Gaffar olan Allah affetse bile, 'Hayır ben affetmem.' diyorsun. 'Merhamet etmeyene merhamet edilmez.' Zavallı, bunu bilmiyor musun..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
962 “
Yatanı sever mi Allah ? 'Veren el alan elden üstündür.' buyurmadı mı Rasulullah ? Öyle ise haydi bismillah…
— Mehmet Seydiyaroğlu
963 “
Eşref-i mahlûkât olan, Hakk'ın en güzel eseri insan, Gönlün sevgiyle dolsun, Bayramın bayram olsun …
— Mehmet Seydiyaroğlu
964 “
'Sadece benim yolum hak.' 'Olur mu benim ki en büyük Zat.' 'Olmaz, hani ayet, sizin ki bid'at.' Nasıl kardeşlik bu heyhât..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
965 “
Mübin olan bu din, Tekelinde mi senin ? Ben 'Elif' dedim, Sen 'Vav'ı beğenmedin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
966 “
Hele bir söz et Hak Dostlarından, Biri ayet ister, diğeri gerici der. Görse bunları Pîrim Hacı Bektaş, Aşık Yunus Bilmem ki acep ne der..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
967 “
Senin kaç tane yüzün var bir baksana bana ! Yakışır mı ikiyüzlülük Allah'ın güzel kuluna ? Bak ne diyor Aşk Eri Mevlana; 'Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.' Hadi Allah aşkına…
— Mehmet Seydiyaroğlu
968 “
İblis diyor ki 'Ben' Sen diyorsun 'Ben' Etme boğulursun benlik bataklığında, 'Ben' dedikçe sen..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
969 “
Muhammed'dir muhabbet, En güzel huyu şefkat. Bürünürsen ahlakına, Ne gam kalır, ne de dert…
— Mehmet Seydiyaroğlu
970 “
Firavun ve Karun'un altın, akçesiyle, Aşk pazarından dervişlik elbisesi satın alınmaz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
971 “
Niçin sadece benim yolum haktır deyip Hak'ka giden yolları çok bilmişlik ve kibir ağıyla örmeye hatta inkara yelteniyorsun? Sahi ne oldu İblis'in sonu bunu bilmiyor musun..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
972 “
Dünya'nın dönmesi insanlara fayda, Vefasızın dönmesi kendine zarar verir..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
973 “
Rabb'imizin Settar ve Gaffar olduğunu bilipte, başkasının kusuruyla uğraşan, kendi ayıp ve kusurunu görmeyenden daha şefkatsiz ve basiretsiz kim olabilir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
974 “
Ey Can; Neden 'Niçinlerle' vakit geçirirsin? Demez mi Erenler: 'Yolumuz dikenli ayağını seven gelmesin..!'
— Mehmet Seydiyaroğlu
975 “
Evet; İnsan hakları güya, Hadi gül oyna. Koşun dünya çocukları, Mutluluk şarkısıyla…
— Mehmet Seydiyaroğlu
976 “
Ey Dost ! Unutur mu çelik, aldığı suyu, Kim demiş; Aydınlığı karanlığın boğduğu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
977 “
Dost; Hadi asma çehreni, Burası dünya. Bir varsın bir yoksun, Ömür bu; Kısacık sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
978 “
Beyim nedir bu kin, Bu nasıl bir zehir ? Kimi mideden, Kimi beyinden zehirlenir..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
979 “
Bu nasıl bir taassup, Bildiğini okur. Beyninde örümcek; Durmadan dokur..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
980 “
Her aşık da yazar amma, Seydiyarim aciz başka. Çok mürşitler gördüm amma, Can Köprücüm bir başka…
— Mehmet Seydiyaroğlu
981 “
Hizmet etti Gönül Erine, Kutb-u Zaman Köprücü'me, Ne mutlu Hamdi Baba, Sen Çamancızâde'me…
— Mehmet Seydiyaroğlu
982 “
Bab-ı Umutlu beldesi, Yeşil Sultan künyesi, Hakk vermiş ilm-i Vehbî, Evet, zamanın Adviyesi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
983 “
Mahsenli'min bendesi, Gül kokuyor tekkesi, Hamzalı'da kendisi, Nuri Dedem türbesi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
984 “
Ey Dost; Bırak şu post derdini, Bir varsın, bir yoksun. Yazık, varsın oyalansın dursun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
985 “
Ey Dost ! Akıl nimettir bilene elbet, Heyhât; Dolu beyin kin ve nefret..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
986 “
Sahi nedir bu kibrin, bilgin. Acep ne oldu sonu İblis'in..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
987 “
Beyim; İlmin, bilgin güzelde; Merhamet, şefkat nerde..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
988 “
Beyim; İlim bilmektir, Bilmem ki kibir ne demektir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
989 “
Hakk'ın eseri insan, Ezelî nurdan. Ebede yolculuk; Haydi davran..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
990 “
Zihninde benlik, neylesin beyin? Güzel olan ahlaktır, sûret değil..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
991 “
Sevmese yaratmazdı güzeller güzeli Rabbimiz. Bizi bize bırakırsan acep ne olur halimiz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
992 “
Ankara'da Gül Baba, Evet yol ortasında, Hacı Bayram dedik ya Dost; Hemen yanıbaşında..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
993 “
'Aşk' dedim gerildiler, 'Kıyıyorsun, kıyılıyoruz, kıyamıyoruz.' dediler. Oysa kıyan tabip, kıyılan hasta idi bilemediler, Yazık öylece çekip gittiler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
994 “
Ey Dost; O'ndan geldin, O'na yolcusun. Verirken sordu mu, alırken sorsun..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
995 “
Ne bu hırs azizim, Habire incitirsin. Kul bu kusursuz olmaz, Sen kusursuz musun..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
996 “
Aşk evveli, Sonsuz ahiri, Ey Vedud olan Sevgili, Bırakma bana beni…
— Mehmet Seydiyaroğlu
997 “
Evlat; Sen yeterki çiçek ol, Bal arısı bulur bir yol. Gelirse merkep arısı, Gel sabret, oda bir kul..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
998 “
Ey Evlat ; Demir bükülmez ise hizaya gelmez, Çile çekmeyen elbette pişmez..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
999 “
Asla ümit kesme Evlat, Gaffar'dır çünkü Hak, Sevmese yaratmazdı, El-Vedud olan Rab…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1000 “
Ey Dost! İblis asla vazgeçmez senden, Sen niçin ümit kesersin ki Şefkatli Sevgiliden…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1001 “
Ey Belh'linin Hamuşu; Herkes seni anlasaydı, Her mahallede bir Mevlana olurdu. Dedik ya dost; Huu Huu, evet doğrusuda bu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1002 “
Gündüzünde rahmet, Gecesinde kandil var. Ey Canlar; Mübarek olsun üç aylar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1003 “
Göz ki, bürümüş kin. Merhamet nerde ? Sahi Beyim; Bu ip kimin elinde..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1004 “
Ezelde dedik ya 'Beli' Sanat ki ezeli, Evet Bayım; Değil mi insan en güzeli..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1005 “
Bürümüş dünya, Habire sırtlan. Saray virane, Bakar mı Sultan..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1006 “
Ey Mevlana'mın Hamuş'u,Hak Şems'i, Değil miydik gönlünde, ezelde, elestüde? Söyler isek bak bekliyor Kasım, Elinde yağlı urgan ile..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1007 “
Baksana Bayım; Aynadır O sana Yaratılanda güzellik, Kusuru kendinde ara..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1008 “
Günahından dolayı mahçup olan kul; Ayıplayandan üstündür ey Oğul..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1009 “
Kaskatı kalp, Nedir bu surat ? Nerdesin sevgi, Sen Ey Şefkat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1010 “
Kaf dağında burnun, Nedir senin derdin ? Etme be Azizim, Arşa çıktı zulmün..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1011 “
Ey Can: Körlük gözde değil, gönülde. İşte Medine, Sahi Karen nerde..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1012 “
Dünya bu ! Eritir potasında insanı. Azizim ; İncin ama incitme, Cümle can taşıyanı
— Mehmet Seydiyaroğlu
1013 “
'Şeker' dedim, Gülümsedi. ‘Anladım; Şükür’ dedi Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1014 “
Burda misafirsin, Ebede gideceksin. Aman ektiğine dikkat et, Orda biçeceksin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1015 “
Binmiş benlik atına, Dolu dizgin baksana. Ağız dolusu salya, Aman evlat sakın ha..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1016 “
Bir canda iki ten, Gül annem; goncası ben. Dağ gibi sığındığım, Sensin annem sen..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1017 “
Nedir bu benlik, Nerden bulaştı bize ? Ne yapmıştı ki atamız, Kovulmuş iblise..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1018 “
Can bu; Canana vefasızlık eder mi? Ey cibilliyet; Sence bu kader mi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1019 “
Kaskatı kalp, Hani yaratılana şefkat ? Sen asık çehre, Söyle merhamet nerde..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1020 “
Elestü, evet Galu Bela! İmtihan sahasıdır bu dünya, Ne çileler çekti bunca enbiya. Öyle ya; İpe çekilmedimi Mansur aşk uğruna..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1021 “
Ey Can Ezelden ebede gideceğiz, Hangi peygamber güldü ki, biz mi güleceğiz, Öyle ya O'ndan geldik, O'na döneceğiz…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1022 “
Evet, Ey Dost; Bir yol ki uzun ince, Biter birgün gündüz-gece, Aşk söyletir hece hece, Der ya; 'Gidiyorum gündüz gece.'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1023 “
Aman ha Oğul ! Düştünmü dara, Muhtaç olursun ona, Devlet bu evlat; Babadır sana..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1024 “
Evet! Boynunda urgan, Körpecik fidan. Bu nasıl bir salıngaç; Gah sağdan, gah soldan..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1025 “
Ey Dost! Vatan dedin de; Her biri ayrı ırktan gözükse de, Diz çöktüremezler bu asil millete..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1026 “
Evet ölümsüz fikir, Ebede giden. Beden bu Bayım; Ölecekti zaten..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1027 “
Onu ret, bunu ret. Bu nasıl bir davet; Sen ey taassup ! Nerde merhamet..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1028 “
Vefasız bu vicdan olmaz, Münkire meşrep sorulmaz. Der ya Aşk Eri Mevlana; 'Kula vefası olmayanın, Hakk'a vefası olmaz.'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1029 “
O bir ayna, Ne yaptı ki sana? O sensin, Sormadı ki seni sana…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1030 “
Nedir bu benlik ? Hani Harun, ne bu Karun. Sanırsın Musa; Bakarsın Firavun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1031 “
Gül Muhammed'im, Sırtındadır gülcüklerin. Ey şefkat peygamberim, Şefaatini dilerim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1032 “
Dost; Burası dünya, evet bir saha. Kul imtihanda, Görünüş mü, sakın ha ! Bekle bak sonuna…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1033 “
Ey Can; Nedir bu hüzün ? Ölmeyeceksin. Ezelden geldin, ebede gideceksin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1034 “
Ey Dost! Emek dedin de; Kimi işçi, kimi işveren. Alnımızın yazısı silindi Beyim terlemekten..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1035 “
"Hani der ya; 'Ayın şavkı vurur sazım üstüne.' Dost! Dokundun yine gönlümdeki bam teline. Öyle ya, Gül mü koklanır hiç; Gül'ün üstüne…"
— Mehmet Seydiyaroğlu
1036 “
Ey Can; Bırak kim ne dedi, Aşk'a hudut olsa idi, Mansur ipe çekilir miydi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1037 “
Ey Can ! Gülsün işte, Aldırma dikene, Gül dedin de; Gülden köre ne..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1038 “
Çilem ! Nedir bu çehren ? Hadi gül, Biricik gültanem…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1039 “
Derler ya; 'Terk et Leyla'yı, Mevla'yı bulursun.' Etme Beyim, Züleyha'yı Yusuf'ta nasıl görürsün..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1040 “
Katı kalp, Kaf dağında burun. Söyle Bayım; Kimde bu sorun..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1041 “
'Sen'-'Ben' Sahi neden ? Ne istiyor iblis; Peygamber Adem'den..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1042 “
Sinsi dost, Evet menfaat. Öptü alnından iblis heyhat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1043 “
Gül aşktır bilene, Vefasız takılır dikene, Gül, çile Ey Dost; Aldırma yan çizene..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1044 “
Azdırdı dünya Firavun'u, İşte Karun'un sonu ! Bilmem ki rahatlık bu mu ? Sabret oğul, çile pişirir kulu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1045 “
Ön yargı, suizan! Değil ki Haktan. Nedir bu hınç ? Gel etme Ey Can..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1046 “
Tepegöz, Bulutta burun. Benlik çukuru bu, Bayım şöyle buyrun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1047 “
Sonsuzluk, evet nesine, Büründü Karun elbisesine, Huzur mu, Heyhat! Tam tersine…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1048 “
Ey Can ! Seven sevilir, sevmeyen ne bilir ? El-Hubbilillah, Sevgiyi niçin yarattı Allah..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1049 “
Şefkatsiz gönül, Nedir bu riya ? Hani merhamet; Çok bilmiş ya güya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1050 “
Çatladı hırsından, Dedi; 'Sen kim oluyorsun?' Dedim; 'Sormuştu iblis, Sahi sen bilmiyor musun..?'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1051 “
Bugün Cuma ! Hızır yanına uğraya, Sır kapıları açıla, Haydi Mübarek ola..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1052 “
Dünya imtihan yeri, Kim demiş ebedi? Zindandır buyurdu; Evet Çile Peygamberi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1053 “
Görmeden sevdin, Şükür ki görmedin. Sen kusurcu göz, Nedir senin derdin..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1054 “
De hele kirve; Sevmediği halde seviyorum diyene, Sahi; Ne demeli sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1055 “
Dedim; 'Dost, yoldaş dediğin nasıl olmalı?' Birden tüm heybetiyle; 'Omurgalı durmalı dedi omurgalı..!'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1056 “
Ey Can; Göz aydınlığıdır yeşillik. Kopsun kıyamet, Sen yinede bir fidan dik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1057 “
Tutsak beyin, Zihinse köle. Cellat bu Beyim; Bu muhabbet niye..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1058 “
‘Kimsin?’ dedim, 'Şems’im Evet Şems' dedi. ‘Nasıl yani?’ dedim; Gülümsedi 'Güneş misali' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1059 “
Ey Dost ! Sevgi eksildimi gönülde, Göz kusur görürmüş, En sevgilide…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1060 “
Beyim; Kanbağı dedik, Candan öte sevdik. Sevdik, sevdikte, Bunca taşı biz bizden yedik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1061 “
Benlik ateşi bu, Buyrun iblisin sonu. Hû dedik dost hû; Evet doğrusu bu..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1062 “
'Kimsin?' dedi, 'Bilmem ki.' dedim. Birden aldı benden beni, O meçhûl Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1063 “
Dost! Hadi üzülme, 'Hâlden anlamayan dilden anlar mı?' dedi, Aşkın Güzelciği Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1064 “
Tek tip fikir, Taassupda zirve. Buyrun parodi; Gül gülebildiğince..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1065 “
Ey Can ! Ateşten denizi , Mumdan kayıkla geçmek istersen; Sevginde samimi ol. Düşünürsen, işte en güzel yol…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1066 “
Rakibin, Yenebilirsin. Tevazu Adem'in, Kibir iblisin. Biz nebilek Beyim, Sen bilirsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1067 “
Hani inanmıştık, Sahi nedir bu bıkkınlık ? Dost kalk ayağa, Yolun sonu aydınlık..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1068 “
Evet, ilim bilmektir, Beyim asıl mesele; Beyine ilmek ilmek sevgi örmektir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1069 “
Dost; Biri Halil diğeri Kaypakkaya. Söyle be Usta; Ne yaptıki bunlar nemrutlara..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1070 “
Evet, der ya Mahsuni; 'Bazen acılardan al ilacını.' Aldırma Dost; Pişirsin acılar çiğ yanını…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1071 “
Unutma Evlat; Eden kendine eder, Uzattığın el senindir, Elbet sana döner..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1072 “
Nasıl bir ilgi, 'Nerelisin' dedi. Dedim ki 'Oralıyım' Birden gülüverdi, 'Bende oralıyım.' dedi Ay yüzlü sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1073 “
İncittin incitmesine de, Sahi bu körlük niye ? Hadi körsünde; Bari nankörlük etme..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1074 “
Dedim ki; 'Sahi bu kördüğümde neyin nesi?' Birden gülümsedi; 'Aşk olsun Aşk' dedi, Ay yüzlü sevgili….
— Mehmet Seydiyaroğlu
1075 “
'Kasım' dedi Şair 'Kasım' Tutula dursun onca yasın. Sen ey Şanlı Çınar; Sonsuza uzamaktasın..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1076 “
Bu nasıl bir bilmece; Hem yaşasın, hem kahrolsun, Beyim anlayana aşk olsun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1077 “
Ey Dost; 'Sol yanım' deyince; Dokunur gönlüme bir seher yeli inceden inceye. Sevgili bu; En sevgili neticede..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1078 “
Kim demiş, Köşesinde oturdu peygamber ? 23 yıl, bunca sefer, Öyle ya; Aşıktır gayrete kader..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1079 “
Zihninden bağlı, Zincirsiz köle. Buyrun hürriyet; Gül gülebildiğince..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1080 “
Yazık ! Bir fikir için, biri diğerini yedi. Birden bir gülüş; 'Aferin çocuklar.' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1081 “
Sevgili; Usandık aşksız gönüllere gül ekmekten. Evet, Her biri bir parça kopardı can evimizden..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1082 “
Dost ! O bir insan, Senin fikrin sana, onun ki ona. Öyle ya; Tek tip olacak değil ya..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1083 “
Aşıklık töresinde, Mazarette neyin nesi ? Al sana kuru laf; Buyrun peynir gemisi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1084 “
Ve Şair; 'Zaman' dedi 'zaman' Evet zamanla sınırlı insan, Gel gör ki biri diğerine düşman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1085 “
Önce söv, Sonra kan bağı de. Usta be ! Âdem iblise ne etti sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1086 “
Birden; Döküverdi inci tanelerini gözlerinden, 'Söyle' dedi Sevgili; Ne ister bunlar; Tertemiz gönüllerimizden..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1087 “
Dört duvar arası, Devasa odalar. Söyle be Usta; Analar niçin ağlar..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1088 “
Dedim ki; 'Ne de çabuk bıktın öyle!' Birden sırıtı verdi, Alaylı çehresiyle. Evet! Dev aynasında minicik cüce..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1089 “
İncindik be Dost ! Bir kere incitmedik. 'Kusurlu' dediler; Biz hep kusursuz sevdik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1090 “
Dost; Nedir bu hüzün ? Hadi üzülme, Vefasız bu adı üstünde. Evet; Kim bilir tasması kimin elinde..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1091 “
Belki dedik, Dost belki. Fıtrat bu Beyim, Değişmez ki..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1092 “
Dedim Dost; 'Devrimci derviş de ne demek ?' Dedi; 'Deli Deniz boynunda ilmek. Hakk dedin mi de halkı incitmemek.'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1093 “
Dost; Dünya sahnesi bu, Kısacık ömür, iki hece. Açılır birden bir perde, Evet seyrederiz birlikte..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1094 “
Zirvede benlik, Bilmem ki acep niye ? Beyim merhamet etmeyene, Edilir mi sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1095 “
Ey Can ; Yolculuk, evet Ta Kalu Bela'dan. Geçiyoruz birlikte bak, Geçici dünyadan…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1096 “
Görüş ayrılığı deyip, Vakit öldürmek yerine Keşke gönül verseydik, Şu en güzel söze; Evet 'İstikbal Göklerde'..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1097 “
Dedim ki; 'Devrimci derviş, Affetmek nedir sence ?' Dedi ki; Ezilen çiçeklerin kokusudur bence..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1098 “
Beyim insan bu; Melek değil ya. Bak, bakta, Kusura bakma..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1099 “
Hani der ya Şems’imin eseri, Aşk Eri Mevlânâ; 'Küsmek için bahaneler arayacağınıza, sevmek için çareler arayın.' Öyle ya, zaten bir ve beraber değil miydik; Bezm-i Elestü, Kâlû Belâ da? Peki niçin bir tebessümü bile esirgiyoruz misafiri olduğumuz şu geçici dünyada? Gelin etmeyin, eylemeyin; Yunus gibi sevelim, sevilelim. Hünkârımız gibi incinsek de, incitmeyelim. Yarın ne der atamız Peygamber Adem, Nuh, İbrahim, Musa, İffetli Meryem'in oğlu İsa, Tebessüm etmek sadakadır buyuran; Can Muhammed Mustafa (salavatullahi aleyhim ecmain)
— Mehmet Seydiyaroğlu
1100 “
Evet; Simit sarayından, Gönül sarayına. Aşkın güzelciği Züleyha, Aşk olsun seni anlayana..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1101 “
Özünden kaçış, Tabana kuvvet. Nedir bu taklit ? Doğrusu hayret…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1102 “
Evet; Taht kurmuşlar göklere, Dev dev adamlar. Misket kavgasıda nedir ? Etmeyin çocuklar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1103 “
Semiren benlik, Höykürdü birden; 'Ben dedi Ben' Eyvallah etmem..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1104 “
Evet; Burası dünya, O'ndan O'na, Ne olursan ol, Yolculuk sonsuzluğa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1105 “
Dost; Değer verdik diye mi acep değersizleştik ? Bunca taşı biz en sevdiklerimizden yedik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1106 “
'Sahi bu saz da nedir?' dedi, Dedim ki; Yurdumun töresi, Gönül dağının sesi, Şimdi sen söyle; 'Bu kör beyin de neyin nesi..?'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1107 “
Aldırma be Oğul ! Dedik ya; O'ne olursa olsun, Sen insanoğlusun..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1108 “
Birden 'O kim ki?' dedi kibrinden, 'Bilmem ki' dedim, İblis ne ister Peygamber Adem'in neslinden..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1109 “
Evet; İnsanda beyin, Sen biricik örneğim. Sana selam öğretmenim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1110 “
Evet; Bilge, bilgin, Körpecik beynim; Sana emanet öğretmenim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1111 “
Birden minicik çehresiyle, 'Anne' dedi 'Anne' Çocukları hep küçük kurşunla mı öldürürler sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1112 “
'Fikir ayrılığı' dedin de; Didişirken biri diğeriyle, Birden bir semirmiş gövde; 'Oturun' dedi 'oturduğunuz yerde'..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1113 “
Dost ! Aşka akılla ulaşılsaydı, Sahi; Darağacında Mansur'un ne işi vardı..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1114 “
Söyle be kirve ; Fikir ayrılığı deyip vakit öldürmek yerine, Birlikte birşeyler üretilmez mi sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1115 “
Zift gibi karanlık, Diş biler devler, Menüde kanarya; Aman ha beyler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1116 “
'Ana' dedi 'Ana' Öyle ya; Yüklenmiş kâinat sırtına..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1117 “
Evlat; Sevki, sevdiresin. Bilmez misin ? Sevmeden sevdiremezsin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1118 “
Çileyle yoğrulan, Gölgesi sığınağım, ömrünü bana adayan, Derler ya ; 'O adam benim babam..!'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1119 “
Ben' dedi 'Ben' Kibrinden. Birden tarifsiz bir ses; 'Sen' dedi öyle mi 'Sen'..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1120 “
Bilmem ki dost; Bu hazımsızlık neyin nesi ? Ne yana dönsem, İblisin kin dolu nefesi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1121 “
Gül gibiydi, Gül dedim Gülce, Gülüverdi birden, Evet 'gül' deyince..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1122 “
Sahi Beyim; İblis haddini bilseydi, Bilgisi başını yer miydi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1123 “
Binbir surat; Herkese farklı. Öldürücü zehir, Zihninde saklı..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1124 “
Evlat ! Bi şekilde karnın doyar. Sağlığın yerinde değilse, Dünya senin olsa neye yarar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1125 “
Bunca beyin, Kemirdikçe sevin ! Sömürü dedin de; Bu nedir ki Beyim..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1126 “
Evet; Sağlıklı yaşam, Ne güzel nimet. Şifacı ele, Niçin bu şiddet..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1127 “
Bir bardak su, Bu nasıl bir fırtına ? Bin batman çamur, Vurun garibin sırtına..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1128 “
Ve Şair ekledi; 'Seven sevdiğini, gönlünde büyütmeli' Dedi Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1129 “
Dün gitti Dost, Bugün de gidecek ! Hadi üzülme; Yarın güller de gülecek…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1130 “
'İncelik' dedi, 'İncitmemek' dedim. Gülüverdi; İnce ruhlu sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1131 “
Dedimki sevgili; 'Yaşamak nedir sence?' 'Aşk dedi aşk' Aşkı anlamalısın önce…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1132 “
Ne arar ne sorar; Bulunmaz hint kumaşı, Kendini birşey sanar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1133 “
Ne yapayım dedi; 'Mecbur kaldım.' Dedim ki; 'Aşkı anlasaydın taş atana inat gül atmazdın..!'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1134 “
Safran' dedi Şair; Safranbolu Gül misali, safran kokulu lokumu. 'Anadolu' dedik ya Beyim, İşte Anadolu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1135 “
Ben 'aşk' dedim, O 'aklım' dedi. Höykürdü bir benlik; Evet aklı başını yedi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1136 “
Ey Can ; Hadi aldırma, Öyle ya; Belkide o layık değildi sana..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1137 “
Kalburla güneş taşırsın' dedim öyle mi ? Birden gülümsedi; 'Çok işim var oyalama beni' dedi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1138 “
Evet ! İster gece, ister deniz rengi. Ey Sevgili; Gören gönül gözü değil miydi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1139 “
Bir lokma ekmeğin hesabını yaptılar. Hesapsız sevdik Usta, hesapsız sevdik, Biz ince hesabı nereden bilecektik..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1140 “
Ben' dedi 'Ben' 'Eyvallah etmem!' Birden; 'Bana bak! dedi iblis, Ortaklık istemem..!'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1141 “
Maya bu, Cibilliyet ! O ne ederse etsin, Evlat sen idare et..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1142 “
Derler ya; Vefası olanın, vedası olmaz ! Evlat; 'Dost' dediğin öyle kolay kolay bulunmaz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1143 “
İnsan bu Bayım; Kimi yaralar, Kimi yarayı sarar…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1144 “
Onca yıl gönlümüzde taşıdık diye, Alıştık be kirve; Alıştık bunca salyalı dile..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1145 “
Bu nasıl bir ölçü, Beyinsiz köle. Sığar mı sonsuzluk, Minicik yere…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1146 “
Gönlümüzde taşıyıp, Ömrümüzü verdik Usta ömrümüzü, Gel gör ki; Çok gördüler bize bir güleryüzü…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1147 “
Altın bu' dedi, Ne işi var hurda tezgahında ? Dedim ki; Altın olmaya altında, Ehline düşmemiş be Usta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1148 “
Ey Can; Melekte olsan, 'Nedir bu kanat sesi' derler. Sen 'Aşk' de, Bırak ne derse desinler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1149 “
Evet; Zift gibi beyin, Yüzünde keder. Ömrünü versen, Canını ister..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1150 “
İncelik' dedim, Gülümsedi, 'İncitmemek' dedi Biricik Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1151 “
Ey Can; İstediğin kadar güçlü ol, Evet beyinlere girebilirsin, Ancak gönüllere giremezsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1152 “
Çamurdan çıkarttıklarımız Çamur attı be Usta. Evet; Güneş balçıkla sıvanmasada..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1153 “
Mutluluk şarkısı, Issız peyke. Gayesiz beyin; Yığınla gövde..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1154 “
Birinin değer vermediğine, Bir diğeri canını verir. Beyim bu körlük değilde nedir..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1155 “
Dünya bu dost; Tüm rakiplerini yok etsen mutlu değilsin, Sen, Evet tek başına bir hiçsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1156 “
Dedim; Sevgili, ölüm nedir sence ? Dedi ki eğer ölmüş ise gaye, Beden ölse ne ölmese ne..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1157 “
Beyim kulsun. İbadet, zaten senin. Bilimde yarış, Bilmem ki; Var mı bir eserin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1158 “
Dost; Ezelden, ebede, Yolcuyuz neticede. Kaderimiz bir, Kader birliği etmişcesine…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1159 “
Bu ne hal' dedi, Alaylı çehresiyle, Dedim ki; Kafir mi olur insan, İblisin gülmesiyle..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1160 “
Kaderimiz bir Dost; Kader birliği etmişcesine, İster sağdan, ister soldan, Yürüyoruz neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1161 “
Fikir ayrılığı deyip, Yerken biri diğerini, Keşfetti devler; Göğün derinliğini..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1162 “
Beyim kulsun. İbadet, zaten senin. Bilimde yarış, Bilmem ki; Var mı bir eserin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1163 “
Ey Can; Sevgiyle semirmiş, Şımarık birine, Sakın gülüveripte, Gülleri incitme..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1164 “
Evet; Her biri bin alem, İşgal edilmiş beyin. 'Kahrolsun' demekle, Kim kahrolmuş ki Beyim..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1165 “
Ne yapalım' dedi, 'Elimden birşey gelmez.' Dedim ki ; Sen tohumu atta, O"ister verir isterse vermez..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1166 “
Evet; Vurun kahpeye dedi, Dedim ki; Garip buldun diye mi ? Seni iblisin merkebi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1167 “
İyilik' dedim, İyidir dedi. 'Nasıl yani?' dedim, Gülümsedi; Sen sahi kimlerdensin dedi..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1168 “
Banane' dedi, Bir ben miyim ? 'Gül' dedim gül sendin, Niçin vefasızlık ettin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1169 “
Dost ! Dünya bu, gam ile dolu. Sonsuzluğa uzayan yol, Yolcunun sonsuzluğu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1170 “
Gökte barut, yerde kan. 'Cahil' dedin de ağam; Çobanız biz çoban..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1171 “
Kuru laf' Evet karnı tok. Herşeye bir bahane; Onda O yürek yok..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1172 “
Dedim Dost; Cahil kimdir sence ? Anası ağlayan çocukları konuşalım. Dedi önce…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1173 “
Sahi Sevgili; Gariplik nedir sence ? Gülümsedi, Gül yüzlü çehresiyle, Vefasız biriyle yol yürümektir dedi bence..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1174 “
Yeter' dedi, Benden bu kadar. Dedim ki; 'Azın fazla çoğun zarar.' Zaten ederinde o kadar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1175 “
İnsan' dedi evet, İnsanlık kalmadı. Dedim ki; ‘İnsanda kâinat saklı, İnsan insanı tanımadı..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1176 “
Dünya bu; Senin dinin sana, onun ki ona, Ölüm öldürülmedi Bayım, Buyrun işte ortak nokta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1177 “
Evet; Madem ölüm ortak nokta Keşke insanlar arası bir barış olsa Bayım insanız, insan sonuçta…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1178 “
İnanır inanmazsın, Bundan banane ? Ölüm öldürülmedi Bayım, İşte asıl mesele..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1179 “
Bu fikir çatışması yetmedi mi beyler; Evde kardeş kavgası, Şaha kalktı devler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1180 “
Kendimi dedi Artık geri çektim Dedimki Daha dün geldin Sahi niçin acele ettin.
— Mehmet Seydiyaroğlu
1181 “
Benimle yol yürüyen benimdir.' Dedi Şair. Evet gerisi misafir..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1182 “
Beyim; Dün olduğu gibi, Bügünde yarının dünü. Yılın 365 günü; Evet, Emekçi kadınlar günü…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1183 “
Dev gibi gövde, Lokma tadımlık. Beyninde cinnet; Buyurun azınlık..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1184 “
Dedim Sevgili; Bayram nedir sence ? Garibin sevinci, Çiçeklerin özgürlük günüdür. Dedi bence…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1185 “
Hadi üzülme, ‘Biz ezilen çiçeklerin ıslaklığını, Senin gözlerinde gördük’ dedi. Gülyüzlü Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1186 “
Evet; Karga karga ile, Kanarya kanarya ile, Söyler misin Beyim; Kişi sevdiği ile değil mi sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1187 “
Tüm çocuklara selam İncitmeyin inci tanelerini Kırılmasınlar aman Evet çocuklar bugün 23 Nisan.
— Mehmet Seydiyaroğlu
1188 “
Kuru laf' dedi, Karnım tok. Dedim ki; 'Mide ile kulak, Evet alakası yok…'
— Mehmet Seydiyaroğlu
1189 “
Gözler' dedi Şair; Evet Beynin penceresidir. Ey Sevgili ! Çiçeklere baktıkça gönlüm çiçekleşir…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1190 “
Dile benden ne dilersen!' dedi, Dedim ki; Seni, evet seni, Sen ey Şems yüzlü Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1191 “
Dünya bu Dost; Tüm rakiplerini yok etsen mutlu değilsin. Çünkü sen tek başına bir hiçsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1192 “
Dedim; 'Dost Gariplik nedir sence?' Kör beyinlerle yol yürümektir ! Dedi bence…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1193 “
Selam sana Genç Adam, Selahattin, Alparslan, Evet; 'Yurtta sulh, cihanda sulh' Dedi ya Atam…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1194 “
Ey Dost; 'Canımı veririm.' diyenler, Can bağımızı talan ettiler. Evet; Dost görünümlü haramiler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1195 “
İnanmadığı yolda, Niçin gayret etsin. Bırak Dost; İsteyen istediği yere gitsin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1196 “
Dedim; Sevgili ahlak nedir sence ? Birden inci gülüşü ile, İncitmemektir dedi bence..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1197 “
Evet; Sevgiden nasipsiz, Kin dolu çehreleriyle, Sevgimizin bedelini ödetiyorlar be kirve..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1198 “
Ölüm evet, Varış noktası. Keşge bayım; Bir barış olsa, İnsanlar arası..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1199 “
Olgunluk'dedim, Gülümsedi; 'Durulduk' dedi. Dağ gibi duruşuyla, Sevgili..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1200 “
Sen işini güzel yap; O, kazancın değil, Karakterindir evlat.
— Mehmet Seydiyaroğlu
1201 “
Anlık saltanat uğruna, Bin can bir pula. Öyle ya Bayım; Burası dünya…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1202 “
Gönlümüzü verdik, Beynimizi kemirdiler. Söyle be kirve; Bunlar neyin nesiydiler..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1203 “
Üzülme ! Dün geçti evlat, Bu günlerde geçecek. Öldürülemeyen ölüm tüm meseleyi çözecek..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1204 “
Sevgi dedik, Racon kestiler. Hesapsız sevdik Beyim, Bize hesap ödettiler…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1205 “
Vefasız, Evet kurnaz, Her ipte oynar; İpsiz cambaz..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1206 “
Hadi üzülme ! 'Herkes ederi kadar değer verir.' dedi, Hüzün Gülü Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1207 “
Evet; Kimse vefasızlık etmiyor, Karakter meselesi bu Beyim; Herkes özüne dönüyor..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1208 “
Aldırma Dost; Seni gafil sansınlar, Her ipte oynasın bırak, İpsiz cambazlar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1209 “
Evet; Kalbin edebi sevmektir. İncelik mi ? Seven gönülleri incitmemektir..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1210 “
Evet; İnsanlığa faydalı var mı bir eserin ? Amelim dedin de Beyim, O zaten senin…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1211 “
Münkire dalkavuk, Yoluna yaban. Dört döner pervane; Aman Allah'ım aman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1212 “
Yeter' dedi 'benden bu kadar.' Dedim ki; Sen altın görünümlü teneke, Zaten ayarın o kadar..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1213 “
Dost; Hoşgeldiniz güle, Gidişiniz güle güle, Gülüver incitme, Aşk inceliktir neticede…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1214 “
Karakter' dedim, 'Davranışın yansımasıdır.' dedi. 'Nasıl yani' dedim, Gülümsedi, 'Biri diğerinin aynası değil midir..? Dedi
— Mehmet Seydiyaroğlu
1215 “
Dost; Nasıl olsa düşeceksin toprağın bağrına. Sen bir gönüle düş, Ölüm öldürülmedi ki sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1216 “
Bir 'hoş geldini' bile esirgeyenler, Bizden 'hoşgördük' dememizi beklediler. Bilmem ki Dost; Bunlar kimin nesiydiler..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1217 “
Yine daldın, dedim deryalara, Eğdi başını Sol yanına, Söyle dedi; Ne yaptık ki biz bu vefasızlara ?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1218 “
Beyninde pranga, Zındana mahkum. Tozpembe hayat; Naber aşkım..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1219 “
Eylül' dedi, Dedim ki; 'Sevgili biz aralıksız sevmedik mi?' Öyle bir gülüverdi, İnan o an hemen ölesim geldi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1220 “
Geçici dünyada, Niçin canını sıkarsın ? Yolcusun ya ey Can; Zaten yola çıkacaksın…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1221 “
Bu kadar ilgi, Bu nasıl bir sevgi ! Dedim; 'Kimsin sahi?' Dedi; 'Kendine gel!' Söylenir mi bu ulu orta şimdi..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1222 “
Bilir misin' dedi, 'Bu güzellik nereden gelir ?' 'Ben bilmem' dedim Sevgili, Hani o gün demiştin ya 'beli', 'Süre gelir' dedi, İşte o günden beri…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1223 “
Evet; Beni seven, benim. Beni sevmeyeni neyleyeyim, dedi. O meçhul Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1224 “
Dün ve Dünya ! Hadi aldırma, 'Zaten dün gitti' dedi Şems yüzlü Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1225 “
Ve Şair ekledi; Alıştık dedi alıştık, Attığın bunca taşa. Biz aşkımızla, Sen git aklınla bin yaşa..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1226 “
Neden ve niçinlerle, Zaman öldürmek yerine, Yok mu bir buluşma noktası Beyim; Şu gözbebeği ülkemde..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1227 “
Ey Dost; Yoldan soğumuşla sakın yola çıkma, Yol ortasında dona kalırsın sonra..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1228 “
Evlat; Boşuna ikna etmeye uğraşma, İnanmış olsaydı yürüdüğü yola, Bunca bahane sunar mıydı sana..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1229 “
Avcıydı güya; Av oluverdi birden, Minicik bir solucana. Omurgasız Beyim evet; Omurgasız sonuçta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1230 “
Evet; 'Anaya sevgi, babaya saygı' dedi. 'Ya evlada?' dedim, Gülümsedi; İlgi dedi ilgi, O şefkatli Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1231 “
Alevimisin dedi Dedim ki; Alevi de benim, Sünni de benim. Beyim ben, Peygamber Adem’in neslindenim…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1232 “
Pembecik dünya, Köpükten hayat. Arzular sonsuz, Anlık saltanat..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1233 “
Nankör' dedim Sevgili, Nankör kimdir sence ? Aldığını görmezden gelip, Verdiğini gören kişidir. Dedi bence..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1234 “
Cefasını çekmediğin yolun, Sefasını mı beklersin ? Etme Beyim; Gülmekten öldüreceksin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1235 “
Yeniden doğuş, Onurla yürüyüş. Al sana darağacı; Omurgalı duruş..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1236 “
Dedim Dost, Vefa nedir sence? O aramadığı halde; Sen ara dedi ilk önce…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1237 “
Evet; 'Biraz değer gördüğünü hissettimi, Bulunmaz hint kumaşı zanneder.' dedi, Biricik Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1238 “
Evlat; Sen dostunu iyi seç, Düşman mı dedin ? Tanıtır kendini er ya da geç..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1239 “
Kusurcu göz, Kendine kör. Zirvede benlik; Dokunda gör..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1240 “
Kasım gibi duruş, Yunus gibi konuş. Benlik pazarında çığırtkan, Bilmem ki ederi kaç kuruş..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1241 “
Beyninde pranga, Bollukta tavan. Bu cinnet de neyin nesi ? Aman Allah'ım Aman..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1242 “
Sen dedi, Alevi misin? Dedim ki: Alevi de benim, Sünni de benim. Onlar gökteki yıldızlar gibi değil midir Beyim..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1243 “
Evet; Ölümsüz fikir, Dikenli yol. Garip geldi, Garip gider, Ey oğul..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1244 “
Sahi be kirve; Kişi benliğine köle aramak yerine, Bir gönüle giremezmi sence..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1245 “
Evet; 'Tatlı söz yılanı yuvasından çıkardığı gibi, Güzel söz gönüle merhem gibidir.' Dedi güzeller güzeli, Biricik Sevgili..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1246 “
Benlikte cömert, Şefkatte namert. Buyrun komedi; Demez mi sabret..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1247 “
Nankör dedin de Dost, Nankör öyle ya; Bir dediğini iki ette gör, Hem cahil evet hemde kör..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1248 “
Gözümüzü sevgi bürümüştü kirve ! Sevdik, hep sevdik; Zift gibi beyin, Nereden görecektik..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1249 “
Evet; Benlikte zirve, Engelde duvar. Fikirde zenginlik, Bunda ne var..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1250 “
Fersah fersah uzaklık, Yan yana gövdeler. Beyinlerde örümcek; Durmadan ağ örer..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1251 “
Beyinde örümcek, Durmadan ağ örer. Fersah fersah uzaklık, Yan yana gövdeler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1252 “
Unutma evlat; İkilem felakete, Karar hedefe götürür..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1253 “
‘Banane’ dedi, ‘Beni alakadar etmez.’ Dedim ki; Merkep inadı bu, İnsan insana kin gütmez..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1254 “
O bir ayna, Aynada kusur aramak yerine, Dön kendine de, Nesin sen, necisin ? Bunu düşün önce..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1255 “
Evet, sadakat; Her dediğini yap, Bir kere ağırdan alda bak, Anamız ağladı be dost. Güldürme bırak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1256 “
Beyim; Beden hür olsa ne olmasa ne, Köle bu; Beyninden bağlı bir kere..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1257 “
Hoş gör ki, Hoş görünesin. Hoş görmeden, Hoş görü beklersin; Etme Beyim; Gülmekten öldüreceksin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1258 “
‘Aralık’ dedi Şair, Evet Aralık, Keşke bir barış olsa, İnsanlık adına artık…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1259 “
Der ya Pir: “Yolumuz dikenlidir, ayağını seven gelmesin.” Öyle ya; İnanmadığı yolda niçin çile çeksin..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1260 “
Genç adam! Sen bir kabile değil, devsin. Bırak, basiretsiz ne derse desin. Evet; “Yurtta sulh, cihanda sulh.” Bunu bilmez misin?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1261 “
Dedim Dost: Niçin seveni incitirler? “Bilmez misin?” dedi, Kopartmak için en güzel çiçeği tercih ederler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1262 “
“Bunca yıl” dedi, “yoldasın. Hiç yorulmaz mısın sen?” Dedim ki: Aşıklık töresi bu, Sevgili bekler iken Nasıl yorulayım ki ben…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1263 “
Evet; Eleştiri gizli, Hayranlıktır evlat. Kim ne derse desin bırak, İnandığın yolda sen, Yürümene bak..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1264 “
O bir insan, Niçin bu kin? “Söyler misin?” dedi dost, Ustası kim?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1265 “
Beyinlere pranga, Çiçeklere gam. Haydi, hürriyet; Buyrun, urgan!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1266 “
Issız köşeler, Hınca hınç dolu. Çökertilmiş beyin; Bilmem ki mutluluk bu mu..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1267 “
Yolun dikenini görünce, Döndüler tekrar geldikleri yöne. Aşk olsun be Dost, Aşk oldu böylece…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1268 “
Söyler misin dedim Dost, Cahil kimdir sence ?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1269 “
Bir ömür verdik be Dost, Bir tebessüme. “Biz sadaka vermiyoruz ki.” dediler, “Boşuna bekleme…”
— Mehmet Seydiyaroğlu
1270 “
Unutulmuş sokak, Hınca hınç dolu. Söyleyin salonlar, Yok mu bir çıkar yolu?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1271 “
Nedir bu benlik putu? Canana can olacağına, Soyundun aşkın cellatlığına! Git, hadi git; Sen aklınla bin yaşa…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1272 “
Evet Bizde bir baş yok; Hepimiz eşitiz dedi Dedim ki Sizden gelen dirlik sizin olsun Bunca başla başa Çıkana da aşk olsun…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1273 “
Bin bilgeyi Bir belgeyle ikna ettikte Bir hasedi bin belgeyle İkna edemedik be kirve…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1274 “
Biz birilerini parlatıp Öne çıkarmayız dedi Niçin dedim Bizde birlik yok ki dedi Birden bir diğeri öyle bir gülüverdi Öyle ya adam haksız da değildi…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1275 “
Attığın taşı, Kusmukla sıvarsın. Sen kin dolu bakış; Ne çamur bir adamsın..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1276 “
İstersen göklere çıkart, Gönlü leşte olan anlamaz evlat. Hadi üzülme, bırak; Sen işine bak!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1277 “
Evet, yılbaşı: Biri biterken, Bir diğeri yeniden başlar. Mevsimler misali, Ömür de böyle değil mi dostlar?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1278 “
Biten ömürdü, Yılbaşı dediler. Garipler derdini saz ile söyler. Öyle ya; Yolun sonu göründü beyler!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1279 “
Evet; Her yılın bir sonu, Bu yıl da yine yıl sonu. Tükenen bir ömür, Yolcunun sonsuzluğu…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1280 “
Sen dedi, evet sen, Söyle ne dersin? Dedim ki: İşgal edilmiş ise beyin, Ben ne bilirim ki Beyim…?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1281 “
“Eğer dinler isen, dinlenirsin.” dedi. “Nasıl yani?” dedim. Şöyle bir bakıverdi, gülümsedi. “Bilir misin, ilmin başı nedir?” dedi.
— Mehmet Seydiyaroğlu
1282 “
Dedim Sevgili: Aşkı akılla boğmak nedir sence? Gülümsedi: Aşk’ın kendine sor dedi bence…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1283 “
Evet, Elleriyle cellatlık edeni anladık da; Dilleriyle cellatlık edeni, Anlayamadık be usta..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1284 “
Birden “Bana bak!” dedi, “Ezer geçerim şimdi.” Dedim ki: Karakter meselesi bu Beyim; Filler istese de incelik gösteremez ki!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1285 “
Yürüdüğü yolda mazerete takılanla, Yol yürünmez evlat! İkna etmeyi bırak, Sen yürümene bak…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1286 “
Aşk ağlatırken; Bedel ödemeden baş köşelere oturanlara Ben ne deyim beyim…?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1287 “
Evet; Tek başına bile kalsan, Sen hedefine odaklan. Koltuk değneklerini bırak, Başarı, başarısızlıktan geçer evlat!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1288 “
Kan damlamış beyne, Zihinlerde kin! Sen zehirli tohum; Seni eken kim?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1289 “
Öyle ya; Gönülden gönüle bir yol vardır, görünmez. Eren erdim, görense gördüm demez! Evet Dost; Aşıklar ölmez…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1290 “
Tepeden bakış, Hadi gül, kasıl. Gölgende ölüm; Buna bak asıl!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1291 “
Cellat bu, Bu şirinlikte neyin nesi? Evet, kafeste beyin; Sahibinin sesi!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1292 “
Ey Can, Kalbin gayesi sevmek. Evet, marifet ise; Onu sevgiliyle meşgul etmek…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1293 “
“Aşk nedir?” dedim, “Çiledir.” dedi. “Anlamadım.” dedim, “Aşk olsun sana.” dedi. O güzeller güzeli sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1294 “
Evet; Ömrümüzü verdik de, Bin belge ile Bir cahili ikna edemedik be kirve!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1295 “
Sen bollukta Dost’unu çokça hatırla, Darlık zaten hatırlatır O’nu sana. Evlat burası dünya; Ölüm öldürülmedi daha!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1296 “
Evet; İnsan, insan olanı nasıl incitir? Karakter bu dost; Kişi karşısındakini Kendi gibi bilir…!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1297 “
Bir eli yağda Diğeri balda Bir tebessüm dedik Dilenci dedi be Usta..
— Mehmet Seydiyaroğlu
1298 “
Birden tarifsiz çehresiyle, “Cahille tartışma.” dedi. “Niçin?” dedim, “Cahili cesareti bitirir.” dedi. Evet o biricik sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1299 “
“Hep beni mi düşünürsün?” dedi, “Ben bilmem.” dedim Sevgili. Alıverdi birden benden beni, O unutulmaz Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1300 “
Ona kâfir, buna zındık. Beyim bıktık artık, bıktık! Burası dünya… Öyle ya; o da bir insan sonuçta.
— Mehmet Seydiyaroğlu
1301 “
Evet, bir ihmalde, Binlerce keder… Düşman uyur mu hiç beyler? Öyle ya, demiri demirle döverler!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1302 “
Yola inanan yoldaşını satmaz! Dost ise, dosta yanlış yapmaz. Evet Beyim; Bizim kitabımızda; Seven sevgiliden kaçmaz!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1303 “
Evet; “Ruh kendine benzeyeni sever.” dedi, “Ya aşk ne eder?” dedim. Gülümsedi; “Git başımdan.” dedi, Şems yüzlü sevgili…!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1304 “
Öyle ya; Aşk, âşığı sever… Akıl dedin de beyim, Âşıkta akıl ne gezer?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1305 “
Ve şair ekledi: “Kelebekler.” dedi, Evet kelebekler… Bunca cellat elinde, Parçalanmayı bekler!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1306 “
Perdeler, Evet dev dev perdeler. Cellatlar diyarı bayım, Paramparça gövdeler..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1307 “
Gaflette darlık, Gayrette varlık. Yetmez mi bu lakaytlık ? Beyim; Bıraksak mı artık..!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1308 “
“Ey Dost!” dedim, “Seni başkasına tercih edene ne demeli sence?” Birden tarifsiz çehresiyle, “Dost, dostunu satmaz.” dedi bence.
— Mehmet Seydiyaroğlu
1309 “
Duvar adam! Bir kere gülmez. Takılır saman çöpüne, Hezeni görmez. Her şeyi bilir de Beyim; Kendini bilmez!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1310 “
Ey Can, Boşuna çığırtkanlık etme. Sevdiğini överek değil, Severek göstereceksin!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1311 “
Ve Şair: Kişi dedi, İnandı mı görür, İnanmadığının körüdür!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1312 “
“Yoruldum.” dedin de; Biz de yorulandan yorulduk! Evet, böylece durulduk. Aşk mı dedin ey Can? Yorulmakta bulduk
— Mehmet Seydiyaroğlu
1313 “
“Eller,” dedi Şair, “eller…” Bir elinde zehir, Diğerinde panzehir. Söyler misin bayım, sence bu nedir?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1314 “
“O kötü, bu kötü.” dedi, Dedim: “Ya sen, evet sen?” Keşke bir kere de, iyi olmayı denesen!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1315 “
Dedim Dost: İnsan, insanı boğar mı sence? İnsan, insanca kaldığı sürece, Güzellerin en güzelidir, dedi bence…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1316 “
Evet! İnandım deyip güvenmemek. Söyler misin Beyim, Sence bu ne demek?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1317 “
Derler ya, Seven yok, inanan çok. Yokluk kapısı be Dost, Şirin var da Ferhat yok…!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1318 “
Kin yüklü beyin, Donuk çehre. Şefkatli çoban, Cahil mi sence?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1319 “
Evet, zehirli tohum, Bozuldu genler. Körpecik beyin, Etmeyin beyler!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1320 “
Bin kilit vursan da, Bir gafil yeter ona. Dost, aman ha! Vatan bu vatan sonuçta!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1321 “
Sen ey yolcu! Bir mermi deyip de geçme; Çanakkale, geçilmedi işte! Her biri ayrı ırktan olsa bile, Kim zincir vuracakmış ki bu asil millete..?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1322 “
Gayesiz beyin, Semiren gövde. Pespembe hayat; Değil mi devre?
— Mehmet Seydiyaroğlu
1323 “
Dedim ki Devre: Bu sesler de neyin nesi? Dedi ki: Mazlumun gür sesi, Evet, yurdumun yükselişi!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1324 “
Aslından kaçış, Birlikte korku. Mutluluk şarkısı; Peykeler doldu!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1325 “
Niçin bu salya sümük? Biz sevdik Beyim; Hep sevdik. İncitmemek için Tetikte bekledik…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1326 “
Mutluluk? dedim. “Doğduğunda değil, bulduğunda mutlu olursun.” dedi. O güzeller güzeli, En güzel Sevgili…
— Mehmet Seydiyaroğlu
1327 “
Benlik dağında baykuş, Sıfırla yan yanasın… Bin kere bilsen de, Yine bire muhtaçsın!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1328 “
Tozpembe hayat, Bollukta doruk. Mutluluk şarkısı, Çehreler donuk!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1329 “
İncelik, dedim Sevgili, İncelik nedir sence? “İnceldiği yerden kopartmamaktır.” Dedi bence!
— Mehmet Seydiyaroğlu
1